هوش مصنوعی: این شعر عرفانی به موضوعاتی مانند عشق الهی، فراق، رندی، و جمال معنوی می‌پردازد. شاعر از نشانه‌های عاشقان حقیقی و ویژگی‌های آنان سخن می‌گوید و به دنبال کشف حقیقت در ورای ظواهر است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل شعر نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی فارسی دارد.

شماره ۱۴۲ - آنکه پنهان دل ز مردم می برد پیداست کیست

آنکه پنهان دل ز مردم می برد پیداست کیست
پرده ناموس رندان میدرد پیداست کیست ۱

انکه از ناز و تکبر سوی مشتاقان خویش
هرگز از چشم ترحم ننگرد پیداست کیست ۲

دیدن رویش جهانی گر تمنا می کند
آنکه از نخل جمالش برخورد پیداست کیست ۳

در بیابان فراقش عالمی سرگشته اند
زان میان آنکو بوصلش ره برد پیداست کیست ۴

گر گرفتاران دام عشق اویند بیشمار
آنکسی کو عاشق خود بشمرد پیداست کیست ۵

خلق قانع زو بنامی وانکه شهباز دلش
در هوای بی نشانی می پرد پیداست کیست ۶

ای اسیری زندگی از چشمه حیوان مجو
کانکه آب لعل او جان پرورد پیداست کیست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۴۱ - هرکه عاشق نیست مرد کار نیست
گوهر بعدی:شماره ۱۴۳ - زاد راه عاشقان سوز و نیاز و زاریست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.