هوش مصنوعی: این شعر از مولانا یا یکی از شاعران عارف‌مسلک است که به موضوعاتی مانند عشق الهی، تسلیم در برابر قضا و قدر، فقر و نیاز معنوی، و رهایی از تعلقات دنیوی می‌پردازد. شاعر از دل دیوانه خود می‌خواهد که از بی‌خودی و غم بیهوده دست بردارد، به رضای الهی تن دهد، و با عجز و مسکینی به سوی حق حرکت کند.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کم‌سال دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم استفاده‌شده ممکن است برای کودکان نامفهوم باشد.

شماره ۱۶۲ - ای دل دیوانه تاکی بیخودیها کردنت

ای دل دیوانه تاکی بیخودیها کردنت
برسرم پیوسته طعن نیک و بد آوردنت ۱

چند خواهی دست و پا زد رو رضا ده با قضا
تا بکی باشد غم بیهوده آخر خوردنت ۲

این چه جهل است عاقبت اندیشه کن ای بی خبر
خلق راضی کردن و حق را ز خود آزردنت ۳

گر نرفتی بر صراط المستقیم ای بی طریق
در طریق آخر کجا شد این طریق اسپردنت ۴

گر براه فقر خواهی رفت سوی حضرتش
زاد این ره عجز و مسکینی بباید بردنت ۵

گر رسد نفعی بدرویشان مسلم باشدت
نیکنامی را بساطی در جهان گستردنت ۶

گر همی خواهی وصالش ای اسیری بایدت
دل زیاد غیر او پیوسته خالی کردنت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۱ - مانیستیم و هستی ما هستی خداست
گوهر بعدی:شماره ۱۶۳ - ای طلعت تو مطلع انوار سعادات
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.