هوش مصنوعی:
این متن عرفانی به وحدت وجود و رابطه بین خالق و مخلوق میپردازد. شاعر بیان میکند که هستی ما همان هستی خداست و جهان مانند آینهای است که تصاویر مختلف را نشان میدهد. هدف نهایی آفرینش، فنا شدن در ذات الهی و بقا یافتن به اوست. متن بر یگانگی حق تأکید دارد و از شنیدن سخن عارفان حقبین دعوت میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و فهم نیاز به بلوغ فکری دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۶۱ - مانیستیم و هستی ما هستی خداست
مانیستیم و هستی ما هستی خداست
هستی به نیستی نه قرین است نه جداست ۱
دلبر چو رو در آینه مختلف نمود
این صورت مخالف از آن اختلاف خاست ۲
عالم چو عکس آینه و نقش سایه دان
کورا نمود و بود ز وهم و خیال ماست ۳
بنگر چو شد عیان بلباس چرا و چون
آنکو نهان بکسوت بیچون بی چراست ۴
مقصود آفرینش عالم کسی بود
کو از خودی فنا شد و باقی بدان بقاست ۵
میدان یقین که در دو جهان غیر یار نیست
بشنو سخن ز عارف حق بین درست وراست ۶
رندی که مست باده و هشیار و زاهدست
انصاف ده که همچو اسیری دگر کجاست ۷
هستی به نیستی نه قرین است نه جداست ۱
دلبر چو رو در آینه مختلف نمود
این صورت مخالف از آن اختلاف خاست ۲
عالم چو عکس آینه و نقش سایه دان
کورا نمود و بود ز وهم و خیال ماست ۳
بنگر چو شد عیان بلباس چرا و چون
آنکو نهان بکسوت بیچون بی چراست ۴
مقصود آفرینش عالم کسی بود
کو از خودی فنا شد و باقی بدان بقاست ۵
میدان یقین که در دو جهان غیر یار نیست
بشنو سخن ز عارف حق بین درست وراست ۶
رندی که مست باده و هشیار و زاهدست
انصاف ده که همچو اسیری دگر کجاست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۰ - درد بی درمان بعالم دردماست
گوهر بعدی:شماره ۱۶۲ - ای دل دیوانه تاکی بیخودیها کردنت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
