هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به توصیف زیبایی‌ها و جذابیت‌های معشوق خود می‌پردازد. او از عشوه‌ها، نازها، و کرشمه‌های معشوق سخن می‌گوید و تأثیر عمیق این زیبایی‌ها بر دل و جان عاشق را بیان می‌کند. همچنین، شاعر از وفاداری و مهربانی معشوق یاد می‌کند و درد و رنج عاشق بی‌نوا را در فراق معشوص توصیف می‌نماید. در نهایت، شاعر از قدرت عشق و تأثیر آن بر زندگی سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ این متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و استفاده از استعاره‌ها و کنایه‌های ادبی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی مفاهیم مانند درد عاشق و فراق ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.

شماره ۱۸۲ - زهی جمال و ملاحت که یار ما دارد

زهی جمال و ملاحت که یار ما دارد
هزار عشوه و ناز و کرشمه ها دارد ۱

بنور طلعت خوبش چه دل که حیرانست
بدام زلف چه جانها که مبتلا دارد ۲

جمال بیحد و مهر و وفای بی غایت
کمال صورت و معنی جدا جدا دارد ۳

مراد عاشق مهجور وصل معشوق است
چه وایه که دل و جان بی نوا دارد ۴

بغیر یار نداریم ما ز یار طلب
اگر جفا کند آن یار و گر وفا دارد ۵

بغمزه جان و دل و دین ما بغارت برد
ندانمش که دگر دیده بر چه ها دارد ۶

ز باده لب لعل حیات بخش حبیب
چه شور و مستی و غوغا که جان ما دارد ۷

بیا و جان و جهان در قمار عشق بباز
که درد عاشق بیدل همین دوا دارد ۸

نظر بهر چه کنم حسن تست منظورم
ببین که جان اسیری نظر کجا دارد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۱ - عاشق بکوی عشق چو خود را فدی کند
گوهر بعدی:شماره ۱۸۳ - جان ما بربست رخت و سوی جانان میرود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.