شماره ۱۹۳ - تا بکفر زلف تو جان مرا اقرار شد

تا بکفر زلف تو جان مرا اقرار شد
دل ز ایمان برگرفت و در پی زنار شد ۱

از شراب عشق جانان جان ما چون گشت مست
از خیال زهد و هشیاری دلم بیزار شد ۲

از شراب جام عشقم از ازل مست و خراب
من ازاین مستی نخواهم تا ابد هشیار شد ۳

می نگنجد در جهان جانم ز شادی و نشاط
تا غم عشق تو ما را مونس و غمخوار شد ۴

تا دلم خو با جفای عشق جانان کرده است
در وفای عشق او جان و دلم ایثار شد ۵

تاز لذات دو عالم نگذری مردانه وار
کی توان کی، از لقای دوست برخوردار شد ۶

شد اسیری فارغ و آزاده از دنیا و دین
تا ببزم عشق جانان جان ما را بار شد ۷