هوش مصنوعی:
این متن به مفاهیم عرفانی و معنوی مانند فقر، عشق الهی، و رهایی از تعلقات دنیوی میپردازد. شاعر تأکید میکند که رسیدن به حقیقت و سعادت واقعی تنها از طریق رهایی از خودی و وابستگیهای مادی ممکن است. همچنین، اشاره میشود که گاهی چیزهای ارزشمند و مفید، مانند سلامت دین، ممکن است به ظاهر ناخوشایند باشند اما در نهایت سودمند خواهند بود.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات انتزاعی و نمادین نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند تا به درستی درک شوند.
شماره ۲۴۶ - جام تجلیش که بناگاه میدهند
جام تجلیش که بناگاه میدهند
می دان یقین که بر دل آگاه میدهند ۱
صدر جنان و دولت دنیا و دین مجو
برآستان فقر گرت راه میدهند ۲
در ملک عشق همچو گدایان در مباش
کین سلطنت همیشه چو با شاه میدهند ۳
تا هست هستیت بوصالش کجا رسی
چون نیست می شوی رهت آنگاه میدهند ۴
حیوان صفت ز بهر علف هر طرف مرو
تا عارفانه منزلت و جاه میدهند ۵
هر شربتی که صحت دین تواندروست
تلخ است و ناگوار و باکراه میدهند ۶
بیخود براه او چو اسیری اگر روی
بی شک مراد تو همه دلخواه میدهند ۷
می دان یقین که بر دل آگاه میدهند ۱
صدر جنان و دولت دنیا و دین مجو
برآستان فقر گرت راه میدهند ۲
در ملک عشق همچو گدایان در مباش
کین سلطنت همیشه چو با شاه میدهند ۳
تا هست هستیت بوصالش کجا رسی
چون نیست می شوی رهت آنگاه میدهند ۴
حیوان صفت ز بهر علف هر طرف مرو
تا عارفانه منزلت و جاه میدهند ۵
هر شربتی که صحت دین تواندروست
تلخ است و ناگوار و باکراه میدهند ۶
بیخود براه او چو اسیری اگر روی
بی شک مراد تو همه دلخواه میدهند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۵ - هر کو رخ نیاز برین آستان نهاد
گوهر بعدی:شماره ۲۴۷ - اگر مخالف طبع و هواتوانی بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.