هوش مصنوعی: این متن به مفاهیم عرفانی و معنوی مانند فقر، عشق الهی، و رهایی از تعلقات دنیوی می‌پردازد. شاعر تأکید می‌کند که رسیدن به حقیقت و سعادت واقعی تنها از طریق رهایی از خودی و وابستگی‌های مادی ممکن است. همچنین، اشاره می‌شود که گاهی چیزهای ارزشمند و مفید، مانند سلامت دین، ممکن است به ظاهر ناخوشایند باشند اما در نهایت سودمند خواهند بود.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات انتزاعی و نمادین نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند تا به درستی درک شوند.

شماره ۲۴۶ - جام تجلیش که بناگاه میدهند

جام تجلیش که بناگاه میدهند
می دان یقین که بر دل آگاه میدهند ۱

صدر جنان و دولت دنیا و دین مجو
برآستان فقر گرت راه میدهند ۲

در ملک عشق همچو گدایان در مباش
کین سلطنت همیشه چو با شاه میدهند ۳

تا هست هستیت بوصالش کجا رسی
چون نیست می شوی رهت آنگاه میدهند ۴

حیوان صفت ز بهر علف هر طرف مرو
تا عارفانه منزلت و جاه میدهند ۵

هر شربتی که صحت دین تواندروست
تلخ است و ناگوار و باکراه میدهند ۶

بیخود براه او چو اسیری اگر روی
بی شک مراد تو همه دلخواه میدهند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۴۵ - هر کو رخ نیاز برین آستان نهاد
گوهر بعدی:شماره ۲۴۷ - اگر مخالف طبع و هواتوانی بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.