هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر از ظهور معشوق و تأثیر آن بر عاشقان سخن می‌گوید. معشوق با جمال خود جهان را آشکار می‌کند و هر عاشقی را به حالتی دیگر می‌اندازد. شاعر از رهایی از تاریکی خودبینی و رسیدن به نور حقیقت می‌گوید و اشاره می‌کند که اسرار عرفانی برای همه قابل درک نیست.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار خواهد بود. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۲۷۲ - آمد برون ز خانه بصد ناز و عشوه یار

آمد برون ز خانه بصد ناز و عشوه یار
حسن جمال خود بجهان کرد آشکار ۱

معشوق چون بجلوه گری گشت داستان
هر عاشقی بنقش دگر کرد بیقرار ۲

چون پرده خیال ز چشم تو دور شد
گردد عیان که هست جهان نقش آن نگار ۳

سودای کفر و دین ز خیالم نمی رود
تا دیده ام دمیده برویش خط غیار ۴

تابنده شد ز پرده هر ذره آفتاب
چون ظلمت منی و توئی رفت برکنار ۵

سیر و سلوک حق کسی شد درین طریق
کوبا خداست دایم و از خود کند فرار ۶

اسرار کشف در خور هر گوش و فهم نیست
دم درکش ای اسیری و سر را نگاه دار ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۷۱ - در خرابات آمدم دوشینه هنگام سحر
گوهر بعدی:شماره ۲۷۳ - ساقی قدحی بکام ما ریز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.