شماره ۲۸۳ - گر شیخ شهر بود و گر پیر می فروش

گر شیخ شهر بود و گر پیر می فروش
هریک ز جام عشق تو دیدیم باده نوش ۱

ذرات کون مست شراب محبتند
از شوق روی تست دو عالم پر از خروش ۲

هرکو چشید از می لعل تو جرعه
دارد چو جام باده ز مستی مدام جوش ۳

می خوار و رندباش ولی خودنمامباش
می نوش در طریقت مابه ز خود فروش ۴

زنهار نیک خلق و بد خود نهان مکن
عیب کسان بپوش ولی عیب خود مپوش ۵

یکبار رو نمودی و بیهوش شد دلم
بار دگر نما مگر آیم ازین بهوش ۶

از شوق روی یار و ز ذوق کلام او
گشتم براه عشق و طلب جمله چشم و گوش ۷

گفتم که سر عشق کنم فاش در جهان
پیر خرد درآمد و گفتا که هی خموش ۸

گر عاشقی بعقل و بتقلید واممان
در راه عشق همچو اسیری بجان بکوش ۹