هوش مصنوعی:
شاعر از دوری از یار و دیار خود ابراز پشیمانی میکند و درد هجران را توصیف مینماید. او بیان میکند که اگر از شدت این درد آگاه بود، هرگز از معشوق خود جدا نمیشد. شاعر از رنج هجران مینالد و آرزو میکند که ای کاش در این غم نمیرد، زیرا دیدار یار میتواند او را زنده جاوید کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمانگیز است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد.
شماره ۲۸۸ - ای مسلمانان پشیمانم من از کردار خویش
ای مسلمانان پشیمانم من از کردار خویش
تا چرا دور اوفتادم از دیار و یار خویش ۱
من ندانستم که درد هجر تو زینسان بود
ورنه هرگز کی جدا گشتی من از دلدار خویش ۲
تا چرا زنده بماندم در غم هجران او
هر نفس زین حسرت و غم می کنم انکار خویش ۳
دل بجان آمد ز دست هجر او ورنه کجا
فاش میکردم به پیش هر کسی اسرار خویش ۴
ای اسیری گر بمیری در غم هجران یار
زنده جاوید گرداند بیک دیدار خویش ۵
تا چرا دور اوفتادم از دیار و یار خویش ۱
من ندانستم که درد هجر تو زینسان بود
ورنه هرگز کی جدا گشتی من از دلدار خویش ۲
تا چرا زنده بماندم در غم هجران او
هر نفس زین حسرت و غم می کنم انکار خویش ۳
دل بجان آمد ز دست هجر او ورنه کجا
فاش میکردم به پیش هر کسی اسرار خویش ۴
ای اسیری گر بمیری در غم هجران یار
زنده جاوید گرداند بیک دیدار خویش ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۷ - دلدار برگرفت نقاب از جمال خویش
گوهر بعدی:شماره ۲۸۹ - دلا در عاشقی مردانه می باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.