هوش مصنوعی:
این متن شعرگونه از حافظ، شاعر بزرگ ایرانی، بیانگر عشق و مستی معنوی است. شعر به ستایش عشق و دوری از پندهای خشک و تقلیدی میپردازد و از شنیدن مواعظ عارفانه سخن میگوید. همچنین، اشارهای به تأثیر موسیقی و شعر در شاد کردن دل غمگین دارد و در نهایت، عشق را به عنوان راه نجات معرفی میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژگان و مفاهیم بهکاررفته نیاز به دانش ادبی و فرهنگی دارند که معمولاً در سنین بالاتر کسب میشود.
شماره ۲۹۷ - برقص آمد جهان ز آهنگ حافظ
برقص آمد جهان ز آهنگ حافظ
ز چشم بد خدایش باد حافظ ۱
چو من مست مدام جام عشقم
مده بیهوده ما را پند واعظ ۲
حدیث واعظ از تقلید و زهداست
ز عارف گوش کن در مواعظ ۳
بیک لحظه دل غمگین شود شاد
بحال زارم ارباشی ملاحظ ۴
براه عشق چون گشتم روانه
اسیری خوش بگو والله حافظ ۵
ز چشم بد خدایش باد حافظ ۱
چو من مست مدام جام عشقم
مده بیهوده ما را پند واعظ ۲
حدیث واعظ از تقلید و زهداست
ز عارف گوش کن در مواعظ ۳
بیک لحظه دل غمگین شود شاد
بحال زارم ارباشی ملاحظ ۴
براه عشق چون گشتم روانه
اسیری خوش بگو والله حافظ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۶ - راه عاشق نیست ای زاهد غلط
گوهر بعدی:شماره ۲۹۸ - هرکه عاشق شد بباید گفت جان را الوداع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
