شماره ۳۰۲ - بگرفت صیت حسن تو از قاف تا بقاف

بگرفت صیت حسن تو از قاف تا بقاف
تا او فتاد پرتو رویت بنون و کاف ۱

آئینه جمال تو دیدیم هرچه بود
عارف کسی بود که بدین دارد اعتراف ۲

یارست هرچه هست درین دار غیر نیست
برحق چرا تو نسبت باطل کنی گزاف ۳

عشاق او بمذهب عشقند متفق
در دین عشق کفر بود گر کنی خلاف ۴

بر فقر و نیستی است تولای عاشقان
زاهد ز کبر و هستی خود این همه ملاف ۵

عنقای وحدتم همه جا قاف قرب ماست
مجموع کاینات مرا گشته کوه قاف ۶

آئینه دل تو چو صافست اسیریا
دارد همیشه میل ازین روبروی صاف ۷