هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از درد عشق و فراق معشوق مینالد. او از تأثیر عمیق عشق بر دل و جان خود سخن میگوید و از بیقراری و بیتابی خود در فراق یار میگوید. شاعر خود را غریب و بیکس توصیف میکند و از بیرحمی دنیا شکایت دارد. او در نهایت اعلام میکند که در اقلیم عشق، توانایی حل همه مشکلات را دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
شماره ۳۷۵ - بیا ای مرهم درد درونم
بیا ای مرهم درد درونم
ببین تا در غم عشق تو چونم ۱
غم عشق تو برد از من دل و دین
بدست عشق تو زینسان زبونم ۲
چو هر دم حسن رویت می فزاید
از آن هر لحظه در عشقت زبونم ۳
ز شوق حسن روی جانفزایت
روانست از دو دیده جوی خونم ۴
ز مهر آن جمال عالو افروز
بسان ذره بی صبر و سکونم ۵
غریب و بی کس و بی یار و همدم
ز بی رحمی این گردون دونم ۶
برون پرده در پندار مانده
نکردی واقف از سر درونم ۷
درون گنبد نه چرخ گردون
مجو ما را کزین جمله برونم ۸
کنم حل همه مشکل اسیری
چو در اقلیم عشقش ذوفنونم ۹
ببین تا در غم عشق تو چونم ۱
غم عشق تو برد از من دل و دین
بدست عشق تو زینسان زبونم ۲
چو هر دم حسن رویت می فزاید
از آن هر لحظه در عشقت زبونم ۳
ز شوق حسن روی جانفزایت
روانست از دو دیده جوی خونم ۴
ز مهر آن جمال عالو افروز
بسان ذره بی صبر و سکونم ۵
غریب و بی کس و بی یار و همدم
ز بی رحمی این گردون دونم ۶
برون پرده در پندار مانده
نکردی واقف از سر درونم ۷
درون گنبد نه چرخ گردون
مجو ما را کزین جمله برونم ۸
کنم حل همه مشکل اسیری
چو در اقلیم عشقش ذوفنونم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۲۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۷۴ - ای ماه رو ای ماه رو من عاشق روی توام
گوهر بعدی:شماره ۳۷۶ - در طریقت ره روانرا رهنمائی میکنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.