هوش مصنوعی: این شعر عرفانی بیانگر عشق و ارادت شاعر به معشوق است که او را به عنوان کعبه و قبله‌ی خود می‌داند. شاعر از تجرد از هوای نفس، وقف درگاه معشوق، و ایثار جان و دل در راه او سخن می‌گوید. ذکر جمال معشوق نماز و ورد اوست و دیدن دیدارش عید او. شعر به عشق الهی و معنوی اشاره دارد و شاعر خود را از جمله عشاق جانباز می‌داند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه‌ی این شعر برای درک و تجربه‌ی نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از اصطلاحات و استعاره‌های عرفانی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

شماره ۳۷۸ - حج من سوی تو آمد طوف کویت کعبه ام

حج من سوی تو آمد طوف کویت کعبه ام
دیدن دیدار تو باشد صفا و مروه ام ۱

جامه احرام من باشد تجرد از هوا
لازم درگاه تو بودن همیشه وقفه ام ۲

حاجیانرا گرچه باشد هدیه بدنه پیش تو
در هوایت کشتن نفس و هوا شد هدیه ام ۳

روبسوی هرکسی دارند در هر ملتی
کعبه ما کوی یار و روی او شد قبله ام ۴

شد نماز و ورد من ذکر جمال روی او
دل ز یاد غیر خالی کردن آمد روزه ام ۵

دیدن دیدار دلبر هست عید من
جان و دل ایثار کردن پیش جانان فطره ام ۶

ای اسیری جمله عشاق جانبازان بدند
جان بعشق دلبر افشان گو که من زین زمره ام ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۷۷ - بدلداری و دلجوئی درآمد عاقبت یارم
گوهر بعدی:شماره ۳۷۹ - چون بفضل حق رهی در ملکت جان یافتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.