شماره ۴۷۳ - چون عشق سراسیمه درآمد بمیانه

چون عشق سراسیمه درآمد بمیانه
برد از غم دنیا و ز دینم بکرانه ۱

دلبر چو نقاب از رخ چون ماه برانداخت
دیدم بیقین دانش عقلست فسانه ۲

درهر چه نظر میکنم از روی حقیقت
از پرتو حسن تو در و هست نشانه ۳

شد عرصه آفاق پراز کوکبه عشق
تا شاهد رخسار تو آمد بمیانه ۴

عالم همه پرفتنه و غوغاست که آن یار
از خانه بصحرای جهان گشت روانه ۵

در کسوت اغیار چو بنمود رخ آن یار
ای قصه در آفاق جهان گشت ترانه ۶

بنمود بخود یار جمال رخ خود را
ما و تو اسیری بمیان بود بهانه ۷