هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که به موضوع عشق الهی و دیوانگی عاشقانه می‌پردازد. شاعر از درد عشق به عنوان مرهم جان و از کفر عشق به عنوان ایمان خود یاد می‌کند. او عشق را بالاتر از عقل و منطق می‌داند و زهد و ریا را در مقابل رندی و می‌نوشی قرار می‌دهد. جهان را پر از نور و تابنده از عشق معشوق می‌بیند و خود را در جولان دائمی عشق می‌داند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند 'رندی' و 'می' نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.

شماره ۵ - درد عشقش مرهم جان منست

درد عشقش مرهم جان منست
کفر عشقش عین ایمان منست ۱

بی سرو سامان شدن در عشق دوست
هم بجان او که سامان منست ۲

آیت دیوانگی و عاشقی
گوبیا خود خاص درشان منست ۳

در نظربازی و قلاشی کنون
در همه آفاق دستان منست ۴

جمله ذرات جهان تابان چو ماه
ز آفتاب روی جانان مست ۵

قسم زاهد چیست زهدست و ریا
رندی و معشوق و می زان منست ۶

چون سمند عشق دارم در رکاب
تا ابد هر لحظه جولان منست ۷

درد درد عشق جانانست و بس
در دو عالم آنچه درمان منست ۸

شاهد جان با اسیری شد یکی
ساقیا می ده که دوران منست ۹
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴ - دوش دیدم یار مست و جمله اغیار مست
گوهر بعدی:شماره ۶ - هرکس که در حریم وصال تو محرم است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.