هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی بیانگر دیدگاه شاعر دربارهٔ حضور خدا در تمام ذرات جهان است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند نور خورشید و لباس ذرات، نشان میدهد که خدا در همه چیز حاضر است و تنها عاشقان میتوانند این حضور را درک کنند. او همچنین به موضوع وصل به معشوق و یافتن آرامش در دل عاشقان اشاره میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
شماره ۲۴ - ما دو عالم را همه لا دیده ایم
ما دو عالم را همه لا دیده ایم
لا چه باشد جمله الا دیده ایم ۱
در لباس جمله ذرات جهان
مهر روی او هویدا دیده ایم ۲
نور خورشید جمال او عیان
از همه پنهان و پیدا دیده ایم ۳
هر که ره یابد ببزم وصل دوست
هردمش عیدی مهنا دیده ایم ۴
آن امانت کو نگنجد در جهان
در دل عشاق مأوا دیده ایم ۵
زانکه مستغنی ز جایست و جهات
در دل هر ذره اش جا دیده ایم ۶
در پس هر ذره از عین الیقین
ای اسیری ما خدا را دیده ایم ۷
لا چه باشد جمله الا دیده ایم ۱
در لباس جمله ذرات جهان
مهر روی او هویدا دیده ایم ۲
نور خورشید جمال او عیان
از همه پنهان و پیدا دیده ایم ۳
هر که ره یابد ببزم وصل دوست
هردمش عیدی مهنا دیده ایم ۴
آن امانت کو نگنجد در جهان
در دل عشاق مأوا دیده ایم ۵
زانکه مستغنی ز جایست و جهات
در دل هر ذره اش جا دیده ایم ۶
در پس هر ذره از عین الیقین
ای اسیری ما خدا را دیده ایم ۷
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۷
۲۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳ - من آن رند خراباتم که هشیارانه می نوشم
گوهر بعدی:شماره ۲۵ - ای دل بیا بکوی خرابات جا کنیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
