هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و غمگین است که از عشق، فراق و رنجهای عاشقانه سخن میگوید. شاعر از درد دوری معشوق و نالههایش میگوید و زیبایی معشوق را با عناصر طبیعی مانند سرو و لاله مقایسه میکند. همچنین، ترس از هجران و تلخی روزگار نیز در آن نمایان است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و احساسات پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد عشق و هجران نیاز به بلوغ عاطفی دارند.
شماره ۳ - لبالب است ز خون جگر پیاله ی ما
لبالب است ز خون جگر پیاله ی ما
دم نخست چنین شد مگر حواله ی ما ۱
بر آستان تو شبها رود که مردم را
به دیده خواب نیاید ز آه و ناله ی ما ۲
ز قد و روی تو شرمنده باغبان می گفت:
که آب و رنگ ندارند سرو و لاله ی ما ۳
به روز وصل تو از بیم هجر میترسم
که زهر می دهد ایام در نواله ی ما ۴
چو گل به وصف رخت جامه چاک زد شاهی
به هر کجا ورقی رفت از رساله ی ما ۵
دم نخست چنین شد مگر حواله ی ما ۱
بر آستان تو شبها رود که مردم را
به دیده خواب نیاید ز آه و ناله ی ما ۲
ز قد و روی تو شرمنده باغبان می گفت:
که آب و رنگ ندارند سرو و لاله ی ما ۳
به روز وصل تو از بیم هجر میترسم
که زهر می دهد ایام در نواله ی ما ۴
چو گل به وصف رخت جامه چاک زد شاهی
به هر کجا ورقی رفت از رساله ی ما ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲ - بیا ای از خط سبزت هزاران داغ بر دلها
گوهر بعدی:شماره ۴ - ابر آمد و بگریست بر اطراف چمنها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
