هوش مصنوعی: متن شعری است که در آن شاعر از غم و اندوه ناشی از عشق و از دست دادن یار می‌گوید. ابر می‌گرید و گلها و سمن‌ها با شبنم شسته می‌شوند. شهیدان عشق با داغ یار از باغ رفته‌اند و مانند لاله‌های آغشته به خون هستند. شاعر از معشوق می‌خواهد که به سخنان او گوش دهد و با او سخن بگوید، زیرا تنها معشوق است که می‌تواند این همه فنون عشق را بداند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که در عشق معشوق، صبر، دل و دینش را از دست داده و اکنون تنها مانده است.
رده سنی: 15+ متن دارای مضامین عاشقانه و غمگین است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۴ - ابر آمد و بگریست بر اطراف چمنها

ابر آمد و بگریست بر اطراف چمنها
شد شسته به شبنم رخ گلها و سمنها ۱

با داغ تو رفتند شهیدان تو زین باغ
چون لاله به خون جگر آغشته کفن ها ۲

از ما سخنی بشنو و با ما سخنی گوی
کز بهر تو بسیار شنیدیم سخنها ۳

گه ناز و گهی عشوه، گهی جور و گهی لطف
غیر از تو چه داند دگری این همه فن ها؟ ۴

در عشق تو صبر و دل و دینم شد و اکنون
مانده است در این واقعه شاهی تن تنها ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳ - لبالب است ز خون جگر پیاله ی ما
گوهر بعدی:شماره ۵ - ساقی به آب خضر نشان ده پیاله را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.