هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، احساسات شاعر را درباره تغییرات و ناپایداری دنیا بیان میکند. او از نسیم سحری، گل رعنا، و مردم سخن میگوید که همه به نوعی تغییر کردهاند یا توجهشان به چیز دیگری معطوف شده است. شاعر از این ناپایداری افسوس میخورد و آرزوی ثبات و خوشی را دارد.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره و کنایه در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۳۷ - امروز نسیم سحری بوی دگر داشت
امروز نسیم سحری بوی دگر داشت
گویی گذر از خاک سر کوی دگر داشت ۱
ما یکدل و یکروی چنین، وان گل رعنا
افسوس که از هر طرفی روی دگر داشت ۲
دی مردم از آن ذوق که در گفتن دشنام
با ماش سخن بود و نظر سوی دگر داشت ۳
خوش وقت کسی موسم نوروز، که چون گل
هر روز سر آب و لب جوی دگر داشت ۴
شاهی به تماشای مه عید نیامد
بیچاره نظر در خم ابروی دگر داشت ۵
گویی گذر از خاک سر کوی دگر داشت ۱
ما یکدل و یکروی چنین، وان گل رعنا
افسوس که از هر طرفی روی دگر داشت ۲
دی مردم از آن ذوق که در گفتن دشنام
با ماش سخن بود و نظر سوی دگر داشت ۳
خوش وقت کسی موسم نوروز، که چون گل
هر روز سر آب و لب جوی دگر داشت ۴
شاهی به تماشای مه عید نیامد
بیچاره نظر در خم ابروی دگر داشت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۴۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶ - مرا گر با تو روی همدمی نیست
گوهر بعدی:شماره ۳۸ - دوش از رخ تو بزم گدایان چراغ داشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.