شماره ۴۸ - باز آی، که دل بی تو سر خویش ندارد

باز آی، که دل بی تو سر خویش ندارد
بیمار تو از جان رمقی بیش ندارد ۱

از داغ تو ذوقی نبرد عاشق بیدرد
مرهم چکند آنکه دل ریش ندارد؟ ۲

گر لطف تو ما را ننوازد چه توان کرد؟
سلطان چه عجب گر سر درویش ندارد؟ ۳

آن را که رسد ناوک دلدوز تو بر چشم
ناکس بود ار چشم دگر پیش ندارد ۴

تا عشق تو در واقعه شد رهبر شاهی
فکر از خرد مصلحت اندیش ندارد ۵