هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان عاشقی است که معشوق را ستایش میکند و از ناز و نیاز سخن میگوید. شاعر از زیباییهای معشوق و نیاز مردم به محبت او میگوید و توصیه میکند که جز دوست را نبینند. همچنین، از طبیعت و زیباییهای آن مانند ابر و غنچه یاد میکند و در پایان به صبر و توکل اشاره دارد.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و کنایههای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۹۷ - ای فتنه را دو نرگس شوخ تو رازدار
ای فتنه را دو نرگس شوخ تو رازدار
من بهر محنتم، دگران را بنازدار ۱
جانا تو نازنینی و خلقی نیازمند
چشمی بناز جانب اهل نیاز دار ۲
از نقش کائنات مبین جز خیال دوست
یعنی ز غیر، دیده غیرت فرازدار ۳
تر شد بساط هر چمن از گریه های ابر
با غنچه گو که لب به شکر خنده بازدار ۴
شاهی، به جد جهد چو کاری نساختی
بنشین و دیده بر کرم کارساز دار ۵
من بهر محنتم، دگران را بنازدار ۱
جانا تو نازنینی و خلقی نیازمند
چشمی بناز جانب اهل نیاز دار ۲
از نقش کائنات مبین جز خیال دوست
یعنی ز غیر، دیده غیرت فرازدار ۳
تر شد بساط هر چمن از گریه های ابر
با غنچه گو که لب به شکر خنده بازدار ۴
شاهی، به جد جهد چو کاری نساختی
بنشین و دیده بر کرم کارساز دار ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۶ - دل که پیش تو راز میگوید
گوهر بعدی:شماره ۹۸ - ای به لطف از آب حیوان پاکتر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
