هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر درد عشق، فراق و رنج‌های ناشی از آن است. شاعر از عشق به معشوق، بی‌وفایی دنیا و تلخی‌های زندگی سخن می‌گوید و با استفاده از استعاره‌هایی مانند «سگ کوی تو» و «بادیه عشق»، عمق احساسات خود را نشان می‌دهد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با استفاده از استعاره‌های پیچیده، برای درک کامل نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج عشق و ناامیدی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

شماره ۱۴۳ - بر طرف مهت غالیه خم بخم است این

بر طرف مهت غالیه خم بخم است این
یا بر ورق لاله ز سنبل رقم است این؟ ۱

گفتی که: فلان هم ز سگانست در این کوی
ای من سگ کوی تو، چه لطف و کرم است این ۲

عمری به سر این مرحله پیمودم و آخر
از بادیه عشق تو اول قدم است این ۳

بی چاشنی غم نبود شربت راحت
می نوش، که در کاسه دوران بهم است این ۴

چون میکشی آخر سخنی زان دهن تنگ
کاین قافله را توشه راه عدم است این ۵

شاهی که اسیرست بدان غمزه خونریز
خونش نتوان ریخت، که صید حرم است این ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۴۲ - تا خط تو برطرف مه آورد شبیخون
گوهر بعدی:شماره ۱۴۴ - باده گلرنگست و ساقی یار و نوروزی چنین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.