شماره ۱۴۲ - تا خط تو برطرف مه آورد شبیخون

تا خط تو برطرف مه آورد شبیخون
از دیده روانست به هر نیم شبی خون ۱

خطی است به خون گل سیراب نوشته
آن سبزه نو رسته بر آن عارض گلگون ۲

سنگی که زدی بر سر ما بیجهتی نیست
لیلی به تکلف شکند کاسه مجنون ۳

چندانکه زدم گریه بر این شعله جانسوز
ساکن نشد آتش ز درون، آب ز بیرون ۴

شاهی، به هواداری آن نرگس پرخواب
بگذشت همه عمر به افسانه و افسون ۵