شماره ۱۴۵ - ما حق شناس پیر مغانیم و دیر او

ما حق شناس پیر مغانیم و دیر او
خالی نه ایم یک نفس از ذکر خیر او ۱

می خور برغم دهر، که خون تو میخورند
کیوان دیر دور و مه زود سیر او ۲

ساقی بیا که ملک سلیمان بباد رفت
خالی فضای دشت و در از وحش و طیر او ۳

کس تهمت دویی ننهد آفتاب را
ای دل بدوز دیده غیرت ز غیر او ۴

شاهی، ز پیر مکیده بستان پیاله ای
سرمست بگذر از در دیرینه دیر او ۵