شماره ۶ - واعظی بود بر سر منبر

واعظی بود بر سر منبر
لب به وعظ و به پند بگشاده ۱

گفت: هر مرد را بود به بهشت
چند حور لطیف، آماده ۲

عورتی پیر از آن میان برخاست
جانش اندر وساوس افتاده ۳

گفت: بهر خدای مولانا
یک سخن گوی، سوده و ساده ۴

هیچ در خلد حور نر باشد
یا بود آن همه چو ما ماده؟ ۵

گفت: بنشین، که آنقدر باشد
که نمانی تو نیز ناگاده ۶