هوش مصنوعی:
این شعر یک غزل عرفانی و اخلاقی است که در آن شاعر از باد صبا میخواهد تا پیامهای عاشقانه و درخواستهایش را به شخصی به نام خسرو آفاق برساند. شاعر در این شعر به توصیف فضایل اخلاقی و کرمگستری این شخصیت پرداخته و از عنایت و لطف او سخن میگوید. همچنین، شاعر به بیان احساسات خود دربارهی دوری از این شخصیت و آرزوی دیدار او میپردازد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و ادبی است که برای درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شمارهٔ ١۶٢ - وله
از من ای باد صبا لطف بود گر سحری
ببر خسرو آفاق رسانی خبری ۱
قدوه اهل کرم یونس طاهر نسب آنک
بحر و کان را نبود با دل و دستش خطری ۲
آن عطا پاش که همتاش بصحرای وجود
نارد از کتم عدم مادر ارکان پسری ۳
و آنکه طوطی طبیعت نشود نطق سرای
تا ز شکرش نبود در دهن او شکری ۴
چون بدان حضرت با رفعت میمون برسی
عرضه دار از من و از حال من آنجا قدری ۵
که مرا هست یقین آنکه سوی ابن یمین
بودت از عین عنایت گه و بیگه نظری ۶
چه خطا رفت که امسال نبینم چون پار
نکند بر در او موکب لطفت گذری ۷
راستی را نپسندد خرد از همچو منی
با وجود چو توئی جستن جود از دگری ۸
آفتاب کرمی سایه ازو باز مگیر
تا بدانند که کردست عنایت اثری ۹
ببر خسرو آفاق رسانی خبری ۱
قدوه اهل کرم یونس طاهر نسب آنک
بحر و کان را نبود با دل و دستش خطری ۲
آن عطا پاش که همتاش بصحرای وجود
نارد از کتم عدم مادر ارکان پسری ۳
و آنکه طوطی طبیعت نشود نطق سرای
تا ز شکرش نبود در دهن او شکری ۴
چون بدان حضرت با رفعت میمون برسی
عرضه دار از من و از حال من آنجا قدری ۵
که مرا هست یقین آنکه سوی ابن یمین
بودت از عین عنایت گه و بیگه نظری ۶
چه خطا رفت که امسال نبینم چون پار
نکند بر در او موکب لطفت گذری ۷
راستی را نپسندد خرد از همچو منی
با وجود چو توئی جستن جود از دگری ۸
آفتاب کرمی سایه ازو باز مگیر
تا بدانند که کردست عنایت اثری ۹
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۹
۳۶۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ١۶١ - قصیده عیدیه
بعدی:غزلیات
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.