هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به مقایسه جوانی و پیری میپردازد و از قدرت و استحکام در جوانی (مانند سندان) و ضعف و ناتوانی در پیری (مانند دندان کهنه) سخن میگوید. او بیان میکند که در جوانی قوی و مقاوم بوده، اما اکنون در پیری ضعیف شده و این تغییر طبیعی است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق فلسفی و تجربهمحور در مورد پیری و جوانی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. این متن بیشتر مناسب افرادی است که توانایی تحلیل و درک مفاهیم انتزاعی را دارند.
شماره ١۵٢ - گر چو سندان بود ترا دندان
گر چو سندان بود ترا دندان
چون کهن شد ز دردمندانست ۱
در جوانی مرا چو سندان بود
آنچه دندان و وزن دندانست ۲
وین زمانم که نوبت پیری است
ضعف دندان و وهن حمدانست ۳
گر یکی ناتوان شود چه عجب
چند کارم کند نه سندانست ۴
چون کهن شد ز دردمندانست ۱
در جوانی مرا چو سندان بود
آنچه دندان و وزن دندانست ۲
وین زمانم که نوبت پیری است
ضعف دندان و وهن حمدانست ۳
گر یکی ناتوان شود چه عجب
چند کارم کند نه سندانست ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۲۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ١۵١ - لطفی کن وز سگ صفتان آرزو ببر
گوهر بعدی:شماره ١۵٣ - گفتم بدل که غم مخور اندر جهان بسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
