شماره ١ - ای نسیم صبحدم بگذر بخاک درگهی شماره ٢ - آن شهنشاهی که از تأثیر جود عام او شماره ٣ - از برای دو چیز جوید و بس شماره ۴ - ابن یمین اگر همه عالم بکام تست شماره ۵ - ای نسیم صبحگاهی بر تو جان افشان کنیم شماره ۶ - ای بسا دوستان که بگزیدم شماره ٧ - بتمثیل ابن یمین نکته ئی شماره ٨ - بیا ز ابن یمین ای دوست بشنو شماره ٩ - باهل خطه فریومد از طریق رضا شماره ١٠ - بر کاتبان خویشتن املای بد مکن شماره ١١ - چشم پدر از هجر تو پوشیده چو گردید شماره ١٢ - خداوندم مرا در علم منقول شماره ١٣ - خرد چون کند دوستی با کسی شماره ١۴ - خسیسی اگر لاف آن میزند شماره ١۵ - خطابی با فلک کردم که از تیغ جفا کشتی شماره ١۶ - دانی چه موجبست که فرزند از پدر شماره ١٧ - ز هی فرخنده جایی خوش مقامی شماره ١٨ - شبی در تواریخ کردم نگاه شماره ١٩ - عزلت و انزوا و تنهایی شماره ٢٠ - عطا میخواست از من ماهرویی شماره ٢١ - گر خرد یار تست ابن یمین شماره ٢٢ - گنهی میکنم کنون پنهان شماره ٢٣ - فراخ دستی ز اندازه مگذران چندان شماره ٢۴ - قطعه ای نزد من رسید امروز شماره ٢۵ - مرا فلک به مواعید می فریفت ولیک شماره ٢۶ - مرا پیشه شعرست و در وقت ها شماره ٢٧ - منم ابن یمین که نتوان کرد شماره ٢٨ - علاء دولت و دین آصف سلیمان فر شماره ٢٩ - منور شد بشمس دولت و دین شماره ٣٠ - مده دل ز دست ارغمی هست و خوفی شماره ٣١ - هر که در مال میکند ضنت شماره ٣٢ - یکی گفت با من که خورشید تافت شماره ٣٣ - ای جوانبختی که در خلوتسرای کاینات شماره ٣۴ - ایخدیوی که عهد دولت تو شماره ٣۵ - ایدل جهان بکام گرت نیست گو مباش شماره ٣۶ - اگر نیک و گر بد چو خواهد رسید شماره ٣٧ - چو دونان درین خاکدان دنی شماره ٣٨ - دو مشفق‌اند ادیب و طبیب بر سر تو شماره ٣٩ - دیدم برین رواق زبرجد کتابتی شماره ۴٠ - سائلی حال جهانرا ز یکی کرد سؤال شماره ۴١ - من ار چند باری بدل گفته ام شماره ۴٢ - هر کس که توبه کرد بدور گل از شراب شماره ۴٣ - مرا مهر خسرو چو تابان شود شماره ۴۴ - هر چند که در خلاف وعده شماره ۴۵ - یکچند روز من ز سیهکاری فلک شماره ۴۶ - یک دو سیمین تن و یاری دو سه چاریم بهم شماره ۴٧ - هست همچون نمونه سخنت شماره ۴٨ - اهل هنر را کنون خطبه بنام منست شماره ۴٩ - ایخسرو زمانه که ارکان ملک و دین شماره ۵٠ - آرزومندی بدرگاه عبودیت مرا شماره ۵١ - اکنون که هر کسی بمرادات واصلند شماره ۵٢ - آفت مرد چون ز شهرت اوست شماره ۵٣ - الهی معاصی ابن یمین شماره ۵۴ - از کوی حیات تا در مرگ شماره ۵۵ - استاد کارخانه دنیا بهیچ وقت شماره ۵۶ - ای پسر در ضبط آنچت هست جهدی مینمای شماره ۵٧ - ایدل وفا امید مدار از مدار چرخ شماره ۵٨ - ایدل ازینجهان اگرت رای رفتنست شماره ۵٩ - آنکس که جوینی و گلیمیش بدستست شماره ۶٠ - آصف ملک عز دولت و دین شماره ۶١ - ایکه در جمع مال می بینم شماره ۶٢ - ایدل اندر جهان کریم مجوی شماره ۶٣ - یفلک با من اگر بد کنی ار نیک رواست شماره ۶۴ - آنکه از برق سحاب کرم شامل او شماره ۶۵ - ای شده ظاهر پرست باطنت آباد کن شماره ۶۶ - ایزدا مستحق عفو توأم شماره ۶٧ - الهی ز فرط وثوقی که هست شماره ۶٨ - ایدل اگر زمانه بصد غم نشاندت شماره ۶٩ - ای سروریکه در ره مردی و مردمی شماره ٧٠ - ایدل هوشیار اگر چه سپهر شماره ٧١ - ایصاحبی که همت بی منتهای تو شماره ٧٢ - ای روزگاز از تو بوجه معاش خویش شماره ٧٣ - ایصبا گر پیش مولانا رسی شماره ٧۴ - احرام بستم از پی عالیجناب شاه شماره ٧۵ - آشنائی خلق درد سرست شماره ٧۶ - ایدل بجستجوی هنر در جهان بگرد شماره ٧٧ - اکسیر اعظم است در این روزگار کو شماره ٧٨ - ایدل از احوال عالم باش دائم با خبر شماره ٧٩ - ای خرده شناسان که بانواع فضایل شماره ٨٠ - از مال مهتری نبود کسب فضل کن شماره ٨١ - اگر در حوادث که پیش آیدت شماره ٨٢ - بگاه فقر توانگر نما-ز همت باش شماره ٨٣ - بزرگان عراقی را بگوئید شماره ٨۴ - به نام ایزد زهی خرم سرائی شماره ٨۵ - بروز نکبت اگر برج قلعه فلکت شماره ٨۶ - پادشاهی نزد اهل معرفت آزادگیست شماره ٨٧ - بهر روزی بهر دری چه روی شماره ٨٨ - با فلک دوش بخلوت گله ئی میکردم شماره ٨٩ - بردم بنزد خواجه شکایت ز رنج فقر شماره ٩٠ - بزرگوار امیری که زبده کرم است شماره ٩١ - بخور بنوش بپاش و بدان که حاصل عمر شماره ٩٢ - بگفتار اگر درفشاند کسی شماره ٩٣ - براه راست توانی رسید در مقصود شماره ٩۴ - تا توانی التماس از کس مکن شماره ٩۵ - ترک و تجریدست زاد اندر طریق راه حق شماره ٩۶ - تو ز من برتری اگر جستی شماره ٩٧ - تعیین دال و ذال که در مفردی فتد شماره ٩٨ - جهان لطف و کرم تاج ملک خواجه علی شماره ٩٩ - جهان از بهر یکتن نیست تنها شماره ١٠٠ - جمعی اقاربم طمع خام بسته اند شماره ١٠١ - جمعی که رباعی ز غزل باز ندانند شماره ١٠٢ - چنان سزد که ز کار جهان نفور بود شماره ١٠٣ - چیزیکه رفت رفت مکن یاد ازو دگر شماره ١٠۴ - چرخ دولابست دور آسمان شماره ١٠۵ - چون سفیهی زبان دراز کند شماره ١٠۶ - چشم مهر از فلک سفله چه داری چو ازو شماره ١٠٧ - چیست آن برگی که شاخ دانش از وی بی برست شماره ١٠٨ - حالت مال و علم اگر خواهی شماره ١٠٩ - خدائی که بنیاد هستیت را شماره ١١٠ - در جهان هر چه میکنند عوام شماره ١١١ - دانی بزرگمهر حکیم جهان چه گفت شماره ١١٢ - دی شنیدم که ابلهی میگفت شماره ١١٣ - دی مرا گفت محترم یاری شماره ١١۴ - دیدم آنکس را که باز همتش شماره ١١۵ - در جهان هیچ به از عزلت و تنهائی نیست شماره ١١۶ - در بهشت است هر که در وطنش شماره ١١٧ - دی گفت دوستی که مرا موی رو سفید شماره ١١٨ - در زبان فارسی فرقی میان دال و ذال شماره ١١٩ - رزق مقسوم و وقت معلومست شماره ١٢٠ - رسد ایدل بتو روزی تو بیسعی ولیک شماره ١٢١ - روز بازار فضل کاسد شد شماره ١٢٢ - رسید نامه نامی ببنده ابن یمین شماره ١٢٣ - ز یاری در خماری باده جستم شماره ١٢۴ - ز آنها که خبث باطن ایشانت ظاهرست شماره ١٢۵ - زدم از کتم عدم خیمه بصحرای وجود شماره ١٢۶ - زهد و عفت کز صفات عاشقان صادقست شماره ١٢٧ - سر اکابر عالم علاء دولت و دین شماره ١٢٨ - سود دنیا و دین اگر خواهی شماره ١٢٩ - شاعرانی که پیش ازین بودند شماره ١٣٠ - شنیدم صفات تو عاشق شدم شماره ١٣١ - شهریارا کامکارا یک سخن ز ابن یمین شماره ١٣٢ - شکر ایزد اگر نماند زرم شماره ١٣٣ - صاحبا همت تو یکچندی شماره ١٣۴ - صاحبا بنده را بخدمت تو شماره ١٣۵ - صاحبا گر چه از ضعیفی تن شماره ١٣۶ - صاحب اعظم کریم الدین سر گردنکشان شماره ١٣٧ - صحت و امن هست و وجه معاش شماره ١٣٨ - عالیجناب حضرت دستور شه نشان شماره ١٣٩ - عماد دولت و دین ای وزیر زاده ملک شماره ١۴٠ - فرزند خواجه در هنر از خواجه کمترست شماره ١۴١ - فخر آل مصطفی سید لطیف الدین توئی شماره ١۴٢ - فاقه را کرده باشد استقبال شماره ١۴٣ - فرزند و نور دیده من ایکه در سخن شماره ١۴۴ - فرهاد خویش کرد مرا ماه چهره ئی شماره ١۴۵ - عقل با روح قدس گفت که فردوس برین شماره ١۴۶ - گردش گردون دون آزاده ها را خسته کرد شماره ١۴٧ - کردم ز میان همگان عزم کناری شماره ١۴٨ - کسی گفت عزت بمال اندرست شماره ١۴٩ - کسی کو طریق تواضع رود شماره ١۵٠ - گر وعده ئی که داد مرا آصف زمان شماره ١۵١ - لطفی کن وز سگ صفتان آرزو ببر شماره ١۵٢ - گر چو سندان بود ترا دندان شماره ١۵٣ - گفتم بدل که غم مخور اندر جهان بسی شماره ١۵۴ - گر مرا دور فلک کرد تهیدست چو سرو شماره ١۵۵ - گر جهانی ز دست تو برود شماره ١۵۶ - گر آسیای چرخ ترا آرد میکند شماره ١۵٧ - لاله را گفتم ای پری پیکر شماره ١۵٨ - ما بدوری فتاده ایم کنون شماره ١۵٩ - مرد آزاده در میان گروه شماره ١۶٠ - ما را شکایتیست ز گردون دون نواز شماره ١۶١ - مرد بیمار کاحتما نکند شماره ١۶٢ - من نگویم که از فوائد تو شماره ١۶٣ - مرا بدرگه دولت پناه سرور عهد شماره ١۶۴ - مردمان با یکدیگر دائم نزاعی میکنند شماره ١۶۵ - مرا بلبل طبع شیرین نفس شماره ١۶۶ - مطبخی ایست ناگوار مرا شماره ١۶٧ - منم ابن یمین ذاتی که او را شماره ١۶٨ - مدتی در طلب مال جهان کردم سعی شماره ١۶٩ - مرا نیمه نانی که در خور بود شماره ١٧٠ - ما را حکایتی عجب افتاد با ملک شماره ١٧١ - مرا صورت از لغوه گر کج شود شماره ١٧٢ - معنی طلب که بر در و دیوار صورتست شماره ١٧٣ - مرا مذهب اینست گیری تو نیز شماره ١٧۴ - مخور ای ابن یمین غم چو وفاقت برسد شماره ١٧۵ - نکند عمر خویشتن ضایع شماره ١٧۶ - وزیر مشرق و مغرب مگر نمیداند شماره ١٧٧ - وزیر شاه نشان ای یگانه دو جهان شماره ١٧٨ - والاضیاء دین توئی آنکس که آفتاب شماره ١٧٩ - هر که رنجی کشید و گنج نهاد شماره ١٨٠ - هر یکی از شهان بوقت شکار شماره ١٨١ - هر که در کارها مشاوره کرد شماره ١٨٢ - هر که در صبح از بگه خیزی شماره ١٨٣ - هر که را در جهان همی بینی شماره ١٨۴ - هر چه داری بخور و بذل کن و باک مدار شماره ١٨۵ - هر کس که حال دینی و عقبی شناخت او شماره ١٨۶ - هیچ دانی کز چه باشد عزت آزادگان شماره ١٨٧ - هر کو درین زمانه طلبکار منصبی است شماره ١٨٨ - هنرمند باشد بسان گهر شماره ١٨٩ - هر که موجود حقیقی را شناخت شماره ١٩٠ - یکیست فاضل و دانا اصیل و پاک نسب شماره ١٩١ - یک دو نوبت در جناب خسرو جمشید فر شماره ١٩٢ - با خرد گفتم که داری در جهان جائی چنان شماره ١٩٣ - غرمائی که داشتم زین پیش شماره ١٩۴ - هر که دارد کفاف عیش چنان شماره ١٩۵ - هر که را دسترس بنقره و زر شماره ١٩۶ - منت ایزد را که هستم با قناعت همنشین شماره ١٩٧ - ایکه اندر شرب می ما را ملامت میکنی شماره ١٩٨ - یکی گفت صبح مشیبت دمید شماره ١٩٩ - هر که او بر چار مطلوب از مطالب قادرست شماره ٢٠٠ - گرت از شهد و شکر ذوقی هست شماره ٢٠١ - ایدوستان بکام دلم نیست روزگار شماره ٢٠٢ - الهی مرا چون سرای سپنج شماره ٢٠٣ - ایدل اگر روزی دو سه دنیا نباشد بر مراد شماره ٢٠۴ - ای خردمند چو روزی ز جهان خواهی رفت شماره ٢٠۵ - ای دل ار چند در سفر خطرست شماره ٢٠۶ - ای دل از احداث روزگار نگردی شماره ٢٠٧ - اتفاقم شب دوشین بوثاقی افتاد شماره ٢٠٨ - ایدل ایام مستیت بگذشت شماره ٢٠٩ - اصلت ایدل چو ز خاکست بلندی مطلب شماره ٢١٠ - ایخداوند ایکه از رفعت همای همتت شماره ٢١١ - ای شه کامران وجیه الدین شماره ٢١٢ - آسمان قدر وزیرا چو تو بر روی زمین شماره ٢١٣ - ایخسرویکه خسرو سیارگان سزد شماره ٢١۴ - ایدل مدار چشم کرم ز اهل روزگار شماره ٢١۵ - آمد مه صیام که بر آصف زمان شماره ٢١۶ - اهل دنیا سه فرقه بیش نیند شماره ٢١٧ - امیر و خواجه منعم کسی تواند بود شماره ٢١٨ - اگر اقلیم قناعت شودت زیر نگین شماره ٢١٩ - از ابن یمین سؤال کردند شماره ٢٢٠ - انصاف فلک بین که درینمدت اندک شماره ٢٢١ - ای دل آخر ترا که باد هوس شماره ٢٢٢ - آنها که داشتند شدند و گذاشتند شماره ٢٢٣ - از طبیبی شنیده ام روزی شماره ٢٢۴ - آصف ثانی علاء دولت و دین شماره ٢٢۵ - ایدل غم جهان مخور این نیز بگذرد شماره ٢٢۶ - ایدل آسوده همی باش که باکی نبود شماره ٢٢٧ - ای نسیم صبحدم بگذر بخاک درگهی شماره ٢٢٨ - ایخرد مند اگر شراب خوری شماره ٢٢٩ - اقبال را بقا نبود دل بر او مبند شماره ٢٣٠ - ایدل چو ممکنست که روزی بشب بری شماره ٢٣١ - ای وزیری که بر رای جهان آرایت شماره ٢٣٢ - ایدل چه میکنم وطنی را که اندرو شماره ٢٣٣ - ایدل آگه نیستی کز پیکرت باد فنا شماره ٢٣۴ - اول نظرم کامد بر دنبه لرزانش شماره ٢٣۵ - اگر باید ایدل که تا آبروی شماره ٢٣۶ - بدان گروه بخندد خرد که بر بدنی شماره ٢٣٧ - بمیدان اظهار مردانگی شماره ٢٣٨ - بزیارت بر اصحاب مناصب کم رو شماره ٢٣٩ - بهترین مراتب آن باشد شماره ٢۴٠ - ببزم آصف جمشید رتبت شماره ٢۴١ - بغربت ار چه سپهرم بدان صفت دارد شماره ٢۴٢ - با خرد گفتم ای مدبر کار شماره ٢۴٣ - باغبانی بنفشه می انبود شماره ٢۴۴ - بر اوج فلک رایت سروری را شماره ٢۴۵ - ببخش آنچه دستت بدان میرسد شماره ٢۴۶ - برو ایدوست مپندار که اندر همه عمر شماره ٢۴٧ - بشمس دولت و دین مفخر زمان و زمین شماره ٢۴٨ - بوستان گل فضل و گل بستان هنر شماره ٢۴٩ - پدر که مرقد او باد تا ابد پر نور شماره ٢۵٠ - پنج روزیکه در کشاکش غم شماره ٢۵١ - پیش ازین گر قدسیان با یکدیگر شماره ٢۵٢ - پایم چو بسته نیست بجائی روم کزو شماره ٢۵٣ - پنجروزی که حیاتست چنان باید زیست شماره ٢۵۴ - بزر کزاده اگر چند کودکش بینی شماره ٢۵۵ - تا شتابان بر فراز خاک خواهد بود باد شماره ٢۵۶ - ترا فضل بر دیگران بیش از آن نیست شماره ٢۵٧ - چون سفیهی ترا بیازارد شماره ٢۵٨ - تا بود در سرت کلهداری شماره ٢۵٩ - چو دولت خواهد آمد بنده ایرا شماره ٢۶٠ - چه عادتست که انباء دهر هر قومی شماره ٢۶١ - چند گوئی که دولت و دولت شماره ٢۶٢ - چه گویم گردش گردون دون را شماره ٢۶٣ - جمعی که شاعران جهانشان ستوده اند شماره ٢۶۴ - جهان کشور دانش شه ممالک فضل شماره ٢۶۵ - جلال دولت و دین یونس ایجهان کرم شماره ٢۶۶ - جاهل از بهر که و هیزم و بهر علفست شماره ٢۶٧ - حکیم ملت و دین را زمن پیام برید شماره ٢۶٨ - حاسد بد سکال باری کیست شماره ٢۶٩ - حبذا روزگار بیعقلان شماره ٢٧٠ - چون جامه چرمین شمرم صحبت نادان شماره ٢٧١ - خداوندا ز هر احسان که با ما شماره ٢٧٢ - خدیو کشور را دی بهاء دولت و دین شماره ٢٧٣ - خرد را دوش میگفتم بخلوت شماره ٢٧۴ - خلق خدا که خدمت دادار میکنند شماره ٢٧۵ - خیمه بوالعجبی زد فلک شعبده باز شماره ٢٧۶ - خلعت شاه جهان بر شهریار شرق و غرب شماره ٢٧٧ - دی یکی گفت که در مجلس دستور جهان شماره ٢٧٨ - در باب من ز روی حسد یک دو نا شناس شماره ٢٧٩ - دو دوست با هم اگر یکدلند در همه حال شماره ٢٨٠ - دمی نمیگذرد کاین دل کباب مرا شماره ٢٨١ - دامن مرد کاهلی چو گرفت شماره ٢٨٢ - دشمنی دوسترویم افتادست شماره ٢٨٣ - در قصه شنیده ام که ابلیس شماره ٢٨۴ - دو سه روزی که زندگانی تست شماره ٢٨۵ - در اینزمانه ندانم کسی ز اهل خرد شماره ٢٨۶ - در اقبال و ادبار گردون دون شماره ٢٨٧ - دوش در تنگنای عقل مرا شماره ٢٨٨ - دلا بار گران بر گردن جان شماره ٢٨٩ - در جهان کهن از عامه نو کیسه بسی است شماره ٢٩٠ - در جهان با مردمان دانی که چون باید گذاشت شماره ٢٩١ - در جهان هر جا که هست آزاده ئی شماره ٢٩٢ - رای مخدوم که از عالم غیب آگاهست شماره ٢٩٣ - روزگاری که ز کس هیچ گزندت نرسد شماره ٢٩۴ - رزق مقسومست و وقت آن معین کرده اند شماره ٢٩۵ - ز راه بیخردی گفت بو الفضولی دی شماره ٢٩۶ - ز من بخدمت مخدوم من فتوح الله شماره ٢٩٧ - زین پیشتر برین لب آب و کنار جوی شماره ٢٩٨ - سالها خاطر مرا ز نشاط شماره ٢٩٩ - سر اکابر عالم نظام ملت و دین شماره ٣٠٠ - سفید بود مرا روی و خال و موی سیاه شماره ٣٠١ - سکه ئی کاندر سخن فردوسی طوسی نشاند شماره ٣٠٢ - شکرها واجب که نفس سرکش بدخوی را شماره ٣٠٣ - شادی هر که کدخدای شود شماره ٣٠۴ - شبی بلطف ز پیر خرد بپرسیدم شماره ٣٠۵ - شهریار جهان طغایتمور شماره ٣٠۶ - شاها کمینه بنده میمون جناب تو شماره ٣٠٧ - شهریارا بدان خدای که او شماره ٣٠٨ - شنیده ام که در ایام بعد هر بندی شماره ٣٠٩ - صبر در کارها چه نیک و چه بد شماره ٣١٠ - ضیاء دولت و دین ایکه ما در ارکان شماره ٣١١ - طالع من ببین که از پی آب شماره ٣١٢ - طالعی بس عجبست ابن یمین را که مدام شماره ٣١٣ - طمع مدار که راه صلاح گیرد پیش شماره ٣١۴ - ظالمی را خانه غارت کرد روزی کافری شماره ٣١۵ - عقل گویدم از عالم وحدت مگذر شماره ٣١۶ - عوانرا آشنا مشمر تو روزی شماره ٣١٧ - عید نو کائینه دلها ز زنگ غم زدود شماره ٣١٨ - هر که را داد نعمتی ایزد شماره ٣١٩ - کریم زاده چو مفلس شود در او پیوند شماره ٣٢٠ - غیاث دولت و دین آنکه طوطی جانرا شماره ٣٢١ - غلام همت آنم که همچو باد سحر شماره ٣٢٢ - غم فرزند خوردن از جهل است شماره ٣٢٣ - فلک آنست که یکروز بپایان نبرد شماره ٣٢۴ - فریاد از اینجهان که خردمند را ازو شماره ٣٢۵ - قصه پر غصه بر درگاه خاتون جهان شماره ٣٢۶ - که داند که در وحدت و انزوا شماره ٣٢٧ - کسی کو خموش است و پشمینه پوش شماره ٣٢٨ - کار چون سخت گشت بر بنده شماره ٣٢٩ - کی تواند بود بی وجه معاش شماره ٣٣٠ - گر ز من اقران بثروت فایق اند شماره ٣٣١ - گروهی جوانان نوخاسته شماره ٣٣٢ - گردون دون بتهمت فضل و هنر مرا شماره ٣٣٣ - گر چه دور فلک سفله نوازم همه عمر شماره ٣٣۴ - گر سیم و زری بقرض یابی شماره ٣٣۵ - گرم بدست فتد ساقی سمن ساقی شماره ٣٣۶ - کسیکه اهل خرد باشد آن سزد از وی شماره ٣٣٧ - کنجی که در او گنجش اغیار نباشد شماره ٣٣٨ - گفتند که صحبت بزرگان شماره ٣٣٩ - گر پرسدت کسی که بر آتش چه افکنند شماره ٣۴٠ - گر نبندی کمر بخدمت خود شماره ٣۴١ - کسی بمدح و ثنای برادران عزیز شماره ٣۴٢ - گفتیم بکوشش بتوان یافت در آفاق شماره ٣۴٣ - گر کریمی بدولتی برسد شماره ٣۴۴ - گر تو یادم کنی و ور نکنی شماره ٣۴۵ - گرم گردون گردان چند روزی شماره ٣۴۶ - گر کم بدرت آیم معذور همی دارم شماره ٣۴٧ - گر بمثقال ذره ئی بد و نیک شماره ٣۴٨ - گر چه فرزندان جسمانی سه چارم هست لیک شماره ٣۴٩ - مرا دو یار جهاندیده و دو همزادند شماره ٣۵٠ - مرد دنیا طلب از غایت نادانی خویش شماره ٣۵١ - من ابن یمینم که چون طبع من شماره ٣۵٢ - مرا دوستی کو که با دشمنم شماره ٣۵٣ - منه بر جهان دل که معشوق تست شماره ٣۵۴ - مرد باید بهر کجا باشد شماره ٣۵۵ - مرد فرزانه کز قضا ترسد شماره ٣۵۶ - محیط و مرکز افضال زین ملت و دین شماره ٣۵٧ - مکن هرگز ستم بر زیر دستان شماره ٣۵٨ - مرد باید که در جهان خود را شماره ٣۵٩ - مرا از هر چه در عالم هنر هست شماره ٣۶٠ - مرد آزاده به گیتی نکند میل دو چیز شماره ٣۶١ - مراست صد هنر و نیست زر بدین عیبم شماره ٣۶٢ - ملامتم مکنید ار نبید مینوشم شماره ٣۶٣ - مرا که طوطی شکر فشان گلشن قدس شماره ٣۶۴ - نسیم باد صبا کیست جز تو کز بر من شماره ٣۶۵ - نظام دولت و دین آنکه عدل شامل او شماره ٣۶۶ - نهال باغ وزارت علاء دولت و دین شماره ٣۶٧ - ناصر دولت و دین شاه ابوبکر علی شماره ٣۶٨ - نه بکوشش در است روزی خلق شماره ٣۶٩ - نوشته یافتم امروز بر دری بیتی شماره ٣٧٠ - وزیر کشور چارم غیاث دولت و دین شماره ٣٧١ - هر که در اصل بد نهاد افتاد شماره ٣٧٢ - هر که انبای جنس را خواهد شماره ٣٧٣ - هر بلا کز قضای بد باشد شماره ٣٧۴ - هر کرا با خود مصاحب میکنی شماره ٣٧۵ - هر که را داد نعمتی ایزد شماره ٣٧۶ - هر آن کش خرد رهنمایست و رهبر شماره ٣٧٧ - هنر بباید و رادی و مردمی و خرد شماره ٣٧٨ - هیچ رنجی بتر ز غربت نیست شماره ٣٧٩ - هر که از بهر خود نگفت سخن شماره ٣٨٠ - هر که دل بر اصابت خیرات شماره ٣٨١ - همی شد رهی دی بنزد بزرگی شماره ٣٨٢ - هر چه رزق تو باشد ای درویش شماره ٣٨٣ - یا رب چه موجبست که روزی نگفت شاه شماره ٣٨۴ - یا رب که میرود سوی اعیان روزگار شماره ٣٨۵ - یسار ار چه کم گشت ابن یمین را شماره ٣٨۶ - ای نسیم صبحدم از راه لطف شماره ٣٨٧ - اقامت در خراسان گشت مشکل شماره ٣٨٨ - ای سروریکه از تو عدو و ولی تو شماره ٣٨٩ - ای باد صبحدم گذری کن ز راه لطف شماره ٣٩٠ - ای شهنشاه بختیار که هست شماره ٣٩١ - اهل خرد که دنیی فانی طلب کنند شماره ٣٩٢ - ای پسر همنشین اگر خواهی شماره ٣٩٣ - اگر پاک طبعی و پاکیزه کار شماره ٣٩۴ - ای نسیم صبحدم از بخت نیک ار باشدت شماره ٣٩۵ - ابن یمین دریغ یساری نیافتست شماره ٣٩۶ - ایدل نصیحتم بشنو تا برون بری شماره ٣٩٧ - ای همای همت عالی تو شماره ٣٩٨ - ای نسیم صبحدم ز آنجا که لطف تست خیز شماره ٣٩٩ - ای نسیم سپیده دم بر خیز شماره ۴٠٠ - شهریارا آن شنیدستی که روزی در شکار شماره ۴٠١ - ایدل ازینجهان دلازار در گذر شماره ۴٠٢ - بنگر چه سرخ چشمی و شوخی همیکند شماره ۴٠٣ - با خرد در حجره دل دوش صحبت داشتم شماره ۴٠۴ - با عطارد گفتم آخر با تو دارم نسبتی شماره ۴٠۵ - باشد لئیم در نظر عقل چون شبه شماره ۴٠۶ - بر بساط امیر عز الدین شماره ۴٠٧ - بتجرید در شهر من شهره ام شماره ۴٠٨ - برهان دین و حجت اسلام خواجه نصر شماره ۴٠٩ - چو از جهان و ز اهل جهان نداری بهر شماره ۴١٠ - چونکه سفر جزم کرد خسرو جمشید فر شماره ۴١١ - چهار رکن جهانرا بساط نرد انگار شماره ۴١٢ - پیرمردی زنی جوان می‌خواست شماره ۴١٣ - پرهیز کن ز صحبت ارباب لوم از آنک شماره ۴١۴ - تا شدست این قصر خرم بزمگاه شهریار شماره ۴١۵ - چو دنیا کند با تو بخشش تو نیز شماره ۴١۶ - چون روزگار هست بتصحیف روز کار شماره ۴١٧ - حضرت اصحاب دنیا را مثالی گفته اند شماره ۴١٨ - خرم آزاده ئی که نشناسد شماره ۴١٩ - خداوند دریا دل ای آنکه یافت شماره ۴٢٠ - خیز ای نسیم باد صبا از طریق لطف شماره ۴٢١ - دوش با خود نفسی مصلحت دنیا را شماره ۴٢٢ - دی مرا دوستی که مایل بود شماره ۴٢٣ - در باب تواضع آنچه دانی شماره ۴٢۴ - روزی که فتوحی رسد از عالم غیبت شماره ۴٢۵ - زین همدمان فغان که همه مار ماهیند شماره ۴٢۶ - ز حالم نیست آگه کس که چون من شماره ۴٢٧ - ز دانای صانع مشو نا امید شماره ۴٢٨ - زمستان و پیری و بیحاصلی شماره ۴٢٩ - سر افاضل عالم امام عبدالحی شماره ۴٣٠ - شکر انعام حاتم ثانی شماره ۴٣١ - شنیدم که عیسی علیه السلام شماره ۴٣٢ - شاه جهان طغایتمور خان تاجبخش شماره ۴٣٣ - شرف دولت و دین مشرف دیوان هنر شماره ۴٣۴ - شکرها میکنم در این ایام شماره ۴٣۵ - شرف مرد بعلمست و کرامت بسجود شماره ۴٣۶ - شکر نعمت ز کفر وا دارد شماره ۴٣٧ - صاحبا مدتیست تا کردم شماره ۴٣٨ - صاحبا بنده اگر جرمی کرد شماره ۴٣٩ - صاحب اعظم جلال ملک و دین یونس که باد شماره ۴۴٠ - صحبت نیکان بود مانند مشک شماره ۴۴١ - صاحب اعظم غیاث ملک و دین هندو کزو شماره ۴۴٢ - طبع انسانی بدان مفطور شد شماره ۴۴٣ - عمر تا کی چنین بریم سر شماره ۴۴۴ - علاء دولت و دین آن وزیر شاه نشان شماره ۴۴۵ - فلک سرگشته کرد ابن یمین را شماره ۴۴۶ - کسی خوش بر آید در این روزگار شماره ۴۴٧ - کردگارا بعذاب ار چه که بس نزدیکم شماره ۴۴٨ - کاری که لطف پای نهد در میان آن شماره ۴۴٩ - کریم الدین تو آن پهلو نژادی شماره ۴۵٠ - منت ایزد را که باز افکند چتر شهریار شماره ۴۵١ - مجلس نوئین اعظم خسرو جمشید فر شماره ۴۵٢ - مرا نام اگر نیک و گر بد بود شماره ۴۵٣ - من نیم در بند افزونی طلب کردن ولی شماره ۴۵۴ - کریمان گر بدست راست بخشند شماره ۴۵۵ - هر که مدح اندرو اثر نکند شماره ۴۵۶ - نزد اهل زمانه از که و مه شماره ۴۵٧ - نیست مغبون نبزد عقل کسی شماره ۴۵٨ - نا کسانیکه درین دور حریفان تواند شماره ۴۵٩ - همانا که شاهنشه بی نظیر شماره ۴۶٠ - ای باد صبحدم گذری کن ز راه لطف شماره ۴۶١ - اگر کار ابن یمین را فلک شماره ۴۶٢ - اگر تنعم و دولت دهد بپوش و بخور شماره ۴۶٣ - بگوش هوش بشنو نکته ئی خوب شماره ۴۶۴ - گر ترک طمع کنی نباشد شماره ۴۶۵ - گر که سیم و زر بسیار بود نادانرا شماره ۴۶۶ - یعلم الله که در امور معاش شماره ۴۶٧ - آنکه کارش ز ابتدا تا انتها شماره ۴۶٨ - بلبل گلشن قدسم شده از جور فلک شماره ۴۶٩ - پنج روزی که درین توده خاکت وطنست شماره ۴٧٠ - خواهی که خوار می نشوی ایعزیز من شماره ۴٧١ - دیگر نروم بر در مخلوق ازین پس شماره ۴٧٢ - دوش خرد گفت بروح القدس شماره ۴٧٣ - ز اقتضای دور گردون گر پدید آید ترا شماره ۴٧۴ - سعی در تنقیص قدر خویش کرد شماره ۴٧۵ - صاحبا چون یمین دولت و دین شماره ۴٧۶ - گر کسی از روزگار اکنون شکایت میکند شماره ۴٧٧ - مدتی شعر بهر گونه که آمد گفتم شماره ۴٧٨ - کسی که چشم کرم دارد از اکابر عصر شماره ۴٧٩ - هر کرا همت بلند بود شماره ۴٨٠ - آن دل که داشتم ز وی آزادگی طمع شماره ۴٨١ - ای بسا فیلسوف کارآگاه شماره ۴٨٢ - از حسد نا اهلم ار گوید بدی شماره ۴٨٣ - آنکس که مهیا بودش وجه معاش شماره ۴٨۴ - اول ببین مواقع اقدام خویشتن شماره ۴٨۵ - بستم احرام آستانه شاه شماره ۴٨۶ - بس کس که یافت خست و امساک پیشه کرد شماره ۴٨٧ - بر تو خوانم ز دفتر اخلاق شماره ۴٨٨ - چو با دشمنت فرصتی دست داد شماره ۴٨٩ - چه طالع است مرا یا رب ایدل قلاش شماره ۴٩٠ - حبذا شهر علائیه و شهرستانش شماره ۴٩١ - خسروا بنده را اجازت ده شماره ۴٩٢ - دشمن خورد را حقیر مدار شماره ۴٩٣ - دوش دیدم ماه را مانند پیکی تیز رو شماره ۴٩۴ - دوری در آمدست که راضی نمیشود شماره ۴٩۵ - در مجلسی که همدم آزادگان شوی شماره ۴٩۶ - روزی بخرد ابن یمین از غم دل گفت شماره ۴٩٧ - شب دراز بتاریکی ار نشینم به شماره ۴٩٨ - سخن بکری بود نوزاده فکر شماره ۴٩٩ - شهریار جهان طغایتمور شماره ۵٠٠ - صفت کیمیا اگر خواهی شماره ۵٠١ - قطع کن ای ابن یمین وصل آنک شماره ۵٠٢ - کسی که لاف بزرگی همی زند بنگر شماره ۵٠٣ - کریم دولت و دین سرور زمان و زمین شماره ۵٠۴ - که میبرد سخنی از زبان ابن یمین شماره ۵٠۵ - گر بعیب انقلاب روزگار بی ثبات شماره ۵٠۶ - گر بانگورست مایل خاطر ابن یمین شماره ۵٠٧ - مرا سپهر چو نراد مهره دزد آمد شماره ۵٠٨ - هر که وجه معاش خود دارد شماره ۵٠٩ - هر نکته که از گفتن آن بیم گزندست شماره ۵١٠ - ایدل ز غم منال که از گردش زمان شماره ۵١١ - دل بجان آمد از مضیق جهان شماره ۵١٢ - کسی کو ز غوغای فقر و نیاز شماره ۵١٣ - گر کسی با تو میزند لافی شماره ۵١۴ - منم آنکس که بهر گوهر فضل شماره ۵١۵ - رضی ملت و دین ایکه با افاضت تو شماره ۵١۶ - یک نکته اختیار کن از عقل خرده دان شماره ۵١٧ - بدوستی که نیاید امیدها همه راست شماره ۵١٨ - طلب کن گوشه امن و فراغی شماره ۵١٩ - پیشتر زینکه رند وش بودم شماره ۵٢٠ - عزمم درست گشت که نارم دگر بکف شماره ۵٢١ - پیشتر زین روزگاری داشتم الحق چنانک شماره ۵٢٢ - شاعری نیست پیشه ئی که ازو شماره ۵٢٣ - ای سپهر بیحفاظ دون نواز شماره ۵٢۴ - حال صیغت امر و ماضی و مضارع بودنست شماره ۵٢۵ - در وصیت از بزرگان جهان شماره ۵٢۶ - زمن نا مناسب بود اینزمان شماره ۵٢٧ - من از فروتر خویش ار همی کشم رنجی شماره ۵٢٨ - آنرا که بخت یار و سعادت بود رفیق شماره ۵٢٩ - از بخل و ز کبر بر حذر باش شماره ۵٣٠ - دلا مکارم اخلاق اگر همی خواهی شماره ۵٣١ - دلا تا میتوان کردن منه پیش سران گردن شماره ۵٣٢ - سیه باد روی سپهر کبود شماره ۵٣٣ - مدتی گردون دونم خسته و آزرده داشت شماره ۵٣۴ - پیروی خردت روی ظفر بنماید شماره ۵٣۵ - دختران ضمیر ابن یمین شماره ۵٣۶ - ز دلتنگی خرد را دوش گفتم شماره ۵٣٧ - زهی ابله کسی کز بهر مرده شماره ۵٣٨ - رسم کرم مجو ز بخیلان روزگار شماره ۵٣٩ - مرد ثابت قدم آنست که از جا نرود شماره ۵۴٠ - ای پسر بشنو ز من پندی بغایت سودمند شماره ۵۴١ - اگر چه صبر مفتاح نجاتست شماره ۵۴٢ - ای افضل زمانه که در عرصه زمین شماره ۵۴٣ - ای ابن یمین جهان نیرزد شماره ۵۴۴ - ای برادر هیچ اگر داری ز حال خود خبر شماره ۵۴۵ - آنچه ناگفتنی است در دل خود شماره ۵۴۶ - با خبر باش که دنیا گذرانست ایدل شماره ۵۴٧ - بتابی رخ ایدل ز مال و منال شماره ۵۴٨ - بر من سپهر کرده نعیم جهان حرام شماره ۵۴٩ - تهتک در سخن گفتن زیانست شماره ۵۵٠ - تو بدی میکنی و میخواهی شماره ۵۵١ - چه باشد ای نفس خرم نسیم شمال شماره ۵۵٢ - دلا ز وقت بد خود جزع مکن ز نهار شماره ۵۵٣ - دیدم پریر ساده غلام بخارئیی شماره ۵۵۴ - دو هفته مه روزه چون رخ نمود شماره ۵۵۵ - ز من بشنو ای خواجه پیرانه پندی شماره ۵۵۶ - سحر گهی متفکر نشسته در کنجی شماره ۵۵٧ - سئوال کرد ز من سائلی که ای درویش شماره ۵۵٨ - شهریار جهان معزالدین شماره ۵۵٩ - عزت خلق اگر نگهداری شماره ۵۶٠ - کوته نظران ابن یمین را نتوانند شماره ۵۶١ - گر چه میبینم پریشان ایدل آشفته کار شماره ۵۶٢ - گر ز اسماء مقولات عشر پرسد کسی شماره ۵۶٣ - گرت میل باشد که در پارسی شماره ۵۶۴ - مرجع اهل حیل مجمع تزویر و نفاق شماره ۵۶۵ - مرو ای ابن یمین گر دهد ایام ترا شماره ۵۶۶ - میدهد دست فلک دولت اصحاب یمین شماره ۵۶٧ - مرا زین پیش خاطر چندگاهی شماره ۵۶٨ - نرسد هیچ بد و نیک بکس شماره ۵۶٩ - وارث املاک اینجو سعد دین مسعود آنک شماره ۵٧٠ - هر چه موجودست آنرا یافتند شماره ۵٧١ - هر که در جمع مال سعی کند شماره ۵٧٢ - هر کرا طالع مساعد نیست شماره ۵٧٣ - هر که بندد کمر بخدمت خلق شماره ۵٧۴ - هر چه آن آشکار نتوان کرد شماره ۵٧۵ - هفتاد سالگی که دو چندانت عمر باد شماره ۵٧۶ - ای دل ار گوش سوی من داری شماره ۵٧٧ - ایهنرمند نامجوی پسر شماره ۵٧٨ - این منم باز که در باغ بهشت افتادم شماره ۵٧٩ - آنکسانرا که بمقدار جوی نیست هنر شماره ۵٨٠ - بجای هیچکس اندر زمانه بد نکنم شماره ۵٨١ - بهفته ئی که جدا گشته ام ز خدمت تو شماره ۵٨٢ - بدانخدای که بنگاشت دست قدرت او شماره ۵٨٣ - ببابا حیدرم باشد توقع شماره ۵٨۴ - با خرد گفتم که ای فرزانه پیر کاردان شماره ۵٨۵ - پامال اگرچه چرخ جفا کرد گو بکن شماره ۵٨۶ - بحمدالله مرا هستند فرزندان روحانی شماره ۵٨٧ - با خویشتنم هست دمی خوش که در آندم شماره ۵٨٨ - بمن رسید که بحر علوم در گه موج شماره ۵٨٩ - پیشتر زین بسی صدور و عظام شماره ۵٩٠ - پیام داد بکس کیر اژدها پیکر شماره ۵٩١ - پیشتر زین چند گاهی دل پریشان داشتم شماره ۵٩٢ - تا شنیدم که نو فراش شدی شماره ۵٩٣ - جمعی که در تصور اوهام نامدی شماره ۵٩۴ - جهان بگشتم و آفاق سر بسر دیدم شماره ۵٩۵ - چو در دنیا نخواهد ماند چیزی شماره ۵٩۶ - چون سرانجام زینخرابه رباط شماره ۵٩٧ - حقا که ملک شاه نیرزد بجملگی شماره ۵٩٨ - حال خود بر جمال دین سنقر شماره ۵٩٩ - خدیو کشور دانش یمین دولت و دین شماره ۶٠٠ - خسروانرا دو کار میباید شماره ۶٠١ - خردم راه قناعت بنمود از سر لطف شماره ۶٠٢ - در پی آنه کار به گردد شماره ۶٠٣ - دی یکی آمد بنزدم از ندیمان امیر شماره ۶٠۴ - روزی گذر فتاد مرا از قضای چرخ شماره ۶٠۵ - روزگاریست که بر خاطر ارباب هنر شماره ۶٠۶ - زینسان که دور مانده ز یاران جانی ام شماره ۶٠٧ - ز دیوانه ئی کرد روزی سؤال شماره ۶٠٨ - سپهر مهر جلالت جلال دولت و دین شماره ۶٠٩ - سرگشته بهر دانه چه باشم چو آسیا شماره ۶١٠ - سلطان تاجبخش مرا پیش تخت خواند شماره ۶١١ - سالها در چار سوی خطه کون و فساد شماره ۶١٢ - شنیدم از سر منبر مذکری میگفت شماره ۶١٣ - شهریارا من از این حضرت چون خلد برین شماره ۶١۴ - شرح جوری که من ازدور قمر میبینم شماره ۶١۵ - شرح شوق و نیازمندی خویش شماره ۶١۶ - صحبت جمغی که ما را دوستان میزیستند شماره ۶١٧ - صاحبا گر چنین همی شاید شماره ۶١٨ - ظفر نیافت خردمند در جهان روزی شماره ۶١٩ - فیلسوفی که من در اسرارش شماره ۶٢٠ - فراق حضرت گردونجناب سرور عهد شماره ۶٢١ - قدوه اهل کرم ای زبده آزادگان شماره ۶٢٢ - گر بدست آید مرا در تیه حیرت یک جوین شماره ۶٢٣ - گاه آن باشد که باشم پای بر جا همچو قطب شماره ۶٢۴ - گر ترا هست خرد یاز بیا ز ابن یمین شماره ۶٢۵ - گر نگردد فلک بکام دلم شماره ۶٢۶ - گر بگویم خون شود در کوه سنگ شماره ۶٢٧ - مرا هست در خم می خوشگوار شماره ۶٢٨ - منم ابن یمین که مرکب نطق شماره ۶٢٩ - مدتی در پی هوی و هوس شماره ۶٣٠ - من نیم چون مرد سالوس و فریب شماره ۶٣١ - هر بلائی که میشود واقع شماره ۶٣٢ - هر که بر حضرت دادار توکل دارد شماره ۶٣٣ - هر دشمنی که با همه کس در ره افتدم شماره ۶٣۴ - هر کرا با خویشتن حالی بود شماره ۶٣۵ - هوس مسکن مألوف و دیار معهود شماره ۶٣۶ - یعلم الله که چون شباب گذشت شماره ۶٣٧ - یمین دولت و دین ای یگانه دو جهان شماره ۶٣٨ - ای صبا با صاحب صاحبقران شماره ۶٣٩ - ایدل ار ننگ داری از نقصان شماره ۶۴٠ - ای نسیم صبحدم زانجا که لطف طبع تست شماره ۶۴١ - ای بس که بر طریق مناجات گفته ام شماره ۶۴٢ - ایکه حصن حصین همی سازی شماره ۶۴٣ - از کریمان خواه حاجت ز آنکه نبود هیچ عیب شماره ۶۴۴ - آنچه ندیدست دو چشم زمان شماره ۶۴۵ - الا ایصبا خدمتم عرضه دار شماره ۶۴۶ - ای باد صبحدم گذری کن ز روی لطف شماره ۶۴٧ - آصف ثانی علاء ملک و دین کو را خطاب شماره ۶۴٨ - امیر حیدری ایسالک مسالک حق شماره ۶۴٩ - آنم که بندگی نکنم حرص و آزار شماره ۶۵٠ - اگر تو در کلام الله نون ساکن و تنوین شماره ۶۵١ - اگر مجال بود بندگی ابن یمین شماره ۶۵٢ - ای عزیز ار نصیحتی کنمت شماره ۶۵٣ - ایخداوندی که اندر دفع فاقه جود تو شماره ۶۵۴ - بتعییر دی گفت با من یکی شماره ۶۵۵ - با گوی گفت چو کان کای در هوای وصلت شماره ۶۵۶ - بنزد زبده ایام قدوه الحکما شماره ۶۵٧ - بحق چار محمد بعز چار علی شماره ۶۵٨ - بدرگاه عماد دولت و دین شماره ۶۵٩ - بر تو پاشم ز بحر دانش خویش شماره ۶۶٠ - بنظم با تو بگویم بنای مصدر را شماره ۶۶١ - بچنگ شیر تن خویش را رها کردن شماره ۶۶٢ - پیام من که رساند چنانکه میگویم شماره ۶۶٣ - پریشان باد هر کو خاطری را شماره ۶۶۴ - پیش اهل کمال نقصانست شماره ۶۶۵ - تاج فرق اهل دانش ای عروس فضل را شماره ۶۶۶ - تریاق و ارقمست مرا بر سر زبان شماره ۶۶٧ - جهان نزد عاقل نیرزد بدان شماره ۶۶٨ - چون بسخن دم زند طوطی طبع خوشم شماره ۶۶٩ - چهار چیز دهد آبروی مرد بباد شماره ۶٧٠ - خرم آنکس که بقعه ئی دارد شماره ۶٧١ - خرم اینقصر دلفروز که بر روی زمین شماره ۶٧٢ - دلا در نیک و بد بی اختیاری شماره ۶٧٣ - ز آستانه جاه و جلال خسرو عهد شماره ۶٧۴ - ز ابن یمین پیام برای باد صبحدم شماره ۶٧۵ - ز هی سعادت من گر نسیم باد شمال شماره ۶٧۶ - زندگانی بکنج عافیتی شماره ۶٧٧ - سخن فرزند جان و بکر فکرست شماره ۶٧٨ - سفر نیکست بهر آنکه هر روز شماره ۶٧٩ - شبی بحجره خلوتسرای عقل گذشت شماره ۶٨٠ - غیر این اصطرخ پر ماء معین شماره ۶٨١ - قلم را بر تبت فزون دان ز تیغ شماره ۶٨٢ - که میبرد سخنی از زبان ابن یمین شماره ۶٨٣ - که باشد آنکه رساند ز راه لطف و کرم شماره ۶٨۴ - کسی که نیک نهاد آمد از بدایت کار شماره ۶٨۵ - گفتم روم زیارت پیشینیان کنم شماره ۶٨۶ - گشتست طبیعت گروهی شماره ۶٨٧ - گفتند چو هست رزق مقسوم شماره ۶٨٨ - گر ثواب و عقاب خواهد بود شماره ۶٨٩ - مهر سپهر رفعت و دارای مملکت شماره ۶٩٠ - مرا هفتاد و پنج از عمر بگذشت شماره ۶٩١ - می نوش و شادباش و طرب کن که دمبدم شماره ۶٩٢ - مرد نا آزموده را زنهار شماره ۶٩٣ - مجلس دستور ایرانست یا خلد برین شماره ۶٩۴ - منت ایزد را که گردون گر که یکچندی مرا شماره ۶٩۵ - منم ابن یمین کالماس فکر من شماره ۶٩۶ - مقصود کاخ و صفه و ایوان نگاشتن شماره ۶٩٧ - میندیش در حق مردم بدی شماره ۶٩٨ - ندانم از چه بکینم میان ببست سپهر شماره ۶٩٩ - نبود مهتری بروز و بشب شماره ٧٠٠ - وزیر شاه نشان حالم ار بدانستی شماره ٧٠١ - هر چند روزگار کند پست مرد را شماره ٧٠٢ - هر کسی را چنانکه هست بدان شماره ٧٠٣ - هدهد ار افسر بسر بر مینهد شماره ٧٠۴ - هر کرا یاد بنده میآید شماره ٧٠۵ - هیچ دانی که مردمی چه بود شماره ٧٠۶ - هر که آزردی بکینش زو مدار امید مهر شماره ٧٠٧ - هر که او را تواضعی کردی شماره ٧٠٨ - هست کار سعادت دنیا شماره ٧٠٩ - هر که نه بر دین تست کالعدمش فرض کن شماره ٧١٠ - یکچند شد که بر هدف دل کمان چرخ شماره ٧١١ - یک نصیحت بشنو از من کاندران نبود غرض شماره ٧١٢ - یکروز بپرسید منوچهر ز سالار شماره ٧١٣ - مرا گفتند ابوبکر و عمر را شماره ٧١۴ - ای شهنشاهی که هر جا در جهان آزاده ایست شماره ٧١۵ - ای شهنشاهی که ترک آسمان بندد کمر شماره ٧١۶ - آصف ایام تاج ملک و دین عبدالکریم شماره ٧١٧ - ایدل صبور باش بر احداث روزگار شماره ٧١٨ - بر فلک دل منه ار بوی خرد یافته ئی شماره ٧١٩ - پدری با پسر بشفقت گفت شماره ٧٢٠ - چه کنی با فلک عتاب که من شماره ٧٢١ - چرخ دولابیست پنداری جهان شماره ٧٢٢ - حبذا باغ و راغ علیا باد شماره ٧٢٣ - دو قرص نان اگر از گندم است اگر از جو شماره ٧٢۴ - ز آتش مجمر ار کشم دودی شماره ٧٢۵ - سحرگه که در گوش گردون فتاد شماره ٧٢۶ - کردم سئوال از کرم خواجه حاجتی شماره ٧٢٧ - که میرود بجناب رفیع آصف عهد شماره ٧٢٨ - گر بمنت بر کفت لعلی نهد فیروز شاه شماره ٧٢٩ - گر بدانی فریب دنیی دون شماره ٧٣٠ - مجلسی داریم الحق جامع هر کام دل شماره ٧٣١ - مرا چون خار غم در دل شکست از مهر گلرویان شماره ٧٣٢ - مرد عاقل نرود در پی کاری که در آن شماره ٧٣٣ - ملک عزت گرت همی باید شماره ٧٣۴ - ندیدم من از آدمی هیچکس شماره ٧٣۵ - هر که از طاعت بسیار در افتاد بعجب شماره ٧٣۶ - الهی بهنگام پیری مرا شماره ٧٣٧ - اندرین ایام هر کو همچو فرزین کژ رواست شماره ٧٣٨ - ای کریمی که مادر ارکان شماره ٧٣٩ - ای نسیمی ز لبت معجزه روح الله شماره ٧۴٠ - ای صبا از بخت نیک ار اتفاق افتد ترا شماره ٧۴١ - ای فلکقدری که دایم بر بساط حضرتت شماره ٧۴٢ - ای تو هر نقش که با خویش مصور کرده شماره ٧۴٣ - ای نسیم سپیده دم بگذر شماره ٧۴۴ - افتخار آل یاسین سید سادات عصر شماره ٧۴۵ - بینوائی و حفظ ناموسم شماره ٧۴۶ - بمال حاجت مردم بر آرای سره مرد شماره ٧۴٧ - بحر دانش عماد دولت و دین شماره ٧۴٨ - پدر که رحمت حق بر روان پاکش باد شماره ٧۴٩ - جلال دولت و دین یونس ایکه جاه تر است شماره ٧۵٠ - جفت گاوی را اگر خدمت کنی سالی سه ماه شماره ٧۵١ - خدایگان فصیحان دهر ابن یمین شماره ٧۵٢ - خواجه را بین کز برای حرص و بخل شماره ٧۵٣ - دلا ز حال بد خود مکن جزع زنهار شماره ٧۵۴ - دل ابن یمین گر چه ز غصه خون همی گردد شماره ٧۵۵ - دی یکی گفت کابن یمین شماره ٧۵۶ - دی معرف به پیش آصف عهد شماره ٧۵٧ - روزی ز بهر تجربه بگرفتم آینه شماره ٧۵٨ - ز آستانه جاه و جلال خسرو عهد شماره ٧۵٩ - اینقطعه را ابن یمین در جواب قطعه ئی که شاعری ایرج نام فرستاده و فتوای او را در م شماره ٧۶٠ - شرف دولت و دین زبده اصحاب کرم شماره ٧۶١ - صاحب عادل جلال ملک و دین دستور شرق شماره ٧۶٢ - صاحب صاحبقران والا علاء ملک و دین شماره ٧۶٣ - طمع ابن یمین چیست ز کرم کرمت شماره ٧۶۴ - طلب کردن همیشه کهتران را شماره ٧۶۵ - فریومد آنمقام کزین پیش خسروان شماره ٧۶۶ - فخر دین و ملک معنی ای ز نور رای تو شماره ٧۶٧ - کاتب اینحروف ابن یمین شماره ٧۶٨ - گفتم دلا توئیکه همه عمر بوده ئی شماره ٧۶٩ - گر حال نیک خواهی فرزند را همیشه شماره ٧٧٠ - منت خدایرا که مرا داد خاطری شماره ٧٧١ - میدهد گردون بهر نا مستحقی بهره ها شماره ٧٧٢ - مکروه طبعت آنچه شود واقع ایحکیم شماره ٧٧٣ - میار فخر باستاد و شیخ و جد و پدر شماره ٧٧۴ - مرا دو بال بکردار مرغ اگر بودی شماره ٧٧۵ - من نخواهم خرید کبر کسی شمارهٔ ٧٧۶ - القطعه فی المشعله شماره ٧٧٧ - ابن یمین منم که بآیات بینات شماره ٧٧٨ - اگر من پنج روزی بالضروره شماره ٧٧٩ - الا ای نسیم صبا از ره لطف شماره ٧٨٠ - الهی زبان مرا در سخن شماره ٧٨١ - ای دل برو مقلد احکام شرع باش شماره ٧٨٢ - ایدل ز پی جهان چه پوئی شماره ٧٨٣ - اگر چه رزق مقسومست میجوی شماره ٧٨۴ - آخر کری کند که ز بهر دو روزه عمر شماره ٧٨۵ - ای خردمند اگر همی خواهی شماره ٧٨۶ - اگر خاطرت میل کاری کند شماره ٧٨٧ - ای پیک پی خجسته نسیم سحرگهی شماره ٧٨٨ - ای باد خوش نفس گذری کن ز راه لطف شماره ٧٨٩ - ایدل ار داری هوای سروری پاشنده باش شماره ٧٩٠ - از من که میبرد سوی دستور خافقین شماره ٧٩١ - اوستاد شعر ابن یمینست امروز شماره ٧٩٢ - انقدر از متاع دنیاوی شماره ٧٩٣ - اگر چه ابر بلای سپهر زنگاری شماره ٧٩۴ - آسمان زیر پای خود آرد شماره ٧٩۵ - آنکس که بود بعلم و حکمت عالی شماره ٧٩۶ - اگر بروی ترش کار فقر راست شدی شماره ٧٩٧ - ایدل ار چشم عقل بگشائی شماره ٧٩٨ - ایدل نصیحتی کنم ار زانکه بشنوی شماره ٧٩٩ - اگر بجستن کار شگرف میخواهی شماره ٨٠٠ - این بزرگان که بنوخاستگان مشهورند شماره ٨٠١ - افضل عالم حکیم ای آنکه رای روشنت شماره ٨٠٢ - ای صاحبی که یابد از لطف دلگشایت شماره ٨٠٣ - ای نفس سپیده دم جان دهمت بخدمتی شماره ٨٠۴ - بحر جود و کرم جمال الدین شماره ٨٠۵ - با حریفان بر بساط دهر ای نیکو خصال شماره ٨٠۶ - بوالفضولی مرا بکنجی دید شماره ٨٠٧ - به یادگار من ای یار اگر نگهداری شماره ٨٠٨ - با من پدر که مرقد او باد پر ز نور شماره ٨٠٩ - بشنو ای فرزانه حبری کز لغتهای فصیح شماره ٨١٠ - با آنکه بی نصیبم از مال و جاه دنیا شماره ٨١١ - با خرد همره و دو لب بادب باز مکن شماره ٨١٢ - بزرگوار وزیرا نصیحتی بشنو شماره ٨١٣ - بقطع راه دراز امل غنی نشوی شماره ٨١۴ - بر میوه های نوبر بستانسرای طبع شماره ٨١۵ - با تو ابن یمین بخواهد گفت شماره ٨١۶ - با خرد از سر ضجرت سخنی میگفتم شماره ٨١٧ - برای نعمت دنیا مکش مذلت خلق شماره ٨١٨ - پیشتر زین علی شمس الدین شماره ٨١٩ - پدر کردی نصیحت مر پسر را شماره ٨٢٠ - تا توانی ضمان مشو کس را شماره ٨٢١ - ترک شراب کردم از آنرو که دیدمش شماره ٨٢٢ - جهد کردیم بسی تا دو سه روزی ز حیات شماره ٨٢٣ - جلال دولت و دین آصف سلیمان فر شماره ٨٢۴ - چو روزگار بکام تو گشت و دولت یار شماره ٨٢۵ - چه خوش بودی ایدل درین دیر فانی شماره ٨٢۶ - چهار چیز بچار دگر بود محتاج شماره ٨٢٧ - چهار چیزست آئین مردم هنری شماره ٨٢٨ - چون رسد روزی بوقت خویشتن شماره ٨٢٩ - چنان زندگانی کن ای نیک رای شماره ٨٣٠ - خداوندا همیشه بود ما را شماره ٨٣١ - خسروا قدرت آن بینمت از لطف خدای شماره ٨٣٢ - خداوندا بر این عالیجنابت شماره ٨٣٣ - خداوندا بحق آن کرامت شماره ٨٣۴ - دیده ام اکثر ممالک را شماره ٨٣۵ - دلا تفرج فردوس اگر همی طلبی شماره ٨٣۶ - در قصه شنیدیم کزین پیش بزرگی شماره ٨٣٧ - دلا پاس این یکسخن گوش دار شماره ٨٣٨ - دست اگر در دهان شیر کنی شماره ٨٣٩ - ز بهر خوشدلی خویش درون دنیا را شماره ٨۴٠ - ز مستی عشق ار خرد یار تست شماره ٨۴١ - ز مخلوق کاری گشایش نگیرد شماره ٨۴٢ - زر بسیار چه حاجت که کنی صرف بر آنک شماره ٨۴٣ - زنهار قصد کندن بیخ کسان مکن شماره ٨۴۴ - سیرت آزادگان از سفلگان هرگز مجوی شماره ٨۴۵ - سرا فاضل آفاق رکن ملت و دین شماره ٨۴۶ - سپهرا من از گردشت فارغم شماره ٨۴٧ - شهاب الدین علی را گفت یاری شماره ٨۴٨ - صاحبا بنده را بخدمت تو شماره ٨۴٩ - صحبت صاحبنظر باید که باشد با دو کس شماره ٨۵٠ - عمری به غفلت ای دل نادان گذاشتی شماره ٨۵١ - عزیزی مرا گفت بر گو چه حالست شماره ٨۵٢ - عاقل نکند بهیچ روئی شماره ٨۵٣ - عماد الدین محمد را بگوئید شماره ٨۵۴ - فیلسوف زمانه قطب الدین شماره ٨۵۵ - فرزند هنرمند من ای نور دو چشمم شماره ٨۵۶ - فیلسوفی گفتم اندر خطه هندوستان شماره ٨۵٧ - قطب سپهر مکرمت ای یافته دلم شماره ٨۵٨ - کاشکی با اینهمه محنت که من دارم ز غم شماره ٨۵٩ - کریما وعده ئی دادی چنانم شماره ٨۶٠ - کسیکه سفله و ادنای خلق بوده بود شماره ٨۶١ - گر کسی با تو بد کند زنهار شماره ٨۶٢ - گر ستم میرسد از غیر ترا باک مدار شماره ٨۶٣ - گر تمتع ترا ز نقره و زر شماره ٨۶۴ - گر تو بر سهل و ممتنع خواهی شماره ٨۶۵ - گذر کن از ره لطف ای نسیم باد شمال شماره ٨۶۶ - مرا در خفیه دی میگفت یاری شماره ٨۶٧ - مکافات بدی کردن حلالست شماره ٨۶٨ - منم آنکه در مدحتت طبع من شماره ٨۶٩ - من شنیدم که از ره شفقت شماره ٨٧٠ - منم آنکس که در اشعار عذبم شماره ٨٧١ - من اندر کسب اسباب فضائل شماره ٨٧٢ - من و نفس نفیس و فقر و فاقه شماره ٨٧٣ - مرا گفتند جمعی مهربانان شماره ٨٧۴ - مزن دم در آنچت گزیرست ازان شماره ٨٧۵ - مرا مبشر فرخنده فال خوش خبری شماره ٨٧۶ - مرا ز خدمت عالیجناب آصف عهد شماره ٨٧٧ - مربی چو محمود باشد گرم شماره ٨٧٨ - ندیده نان تو اندر جهان کسی هرگز شمارهٔ ٨٧٩ - القطعه فی الشعر شماره ٨٨٠ - والا شهاب دولت و دین ایکه در کرم شماره ٨٨١ - همی گفتم از راه ضجرت شبی شماره ٨٨٢ - هرگز این آسمان سرگردان شماره ٨٨٣ - هر که در عالم رندی قدمی رفته بود شماره ٨٨۴ - هر چه در دولت تو ساخته اند شماره ٨٨۵ - هزار اهل مروت در آمدند از پای شماره ٨٨۶ - یکی پرسید ز افلاطون بگاه نزع کای دانا شماره ٨٨٧ - یاد ایامی که دروی صاحب صاحبقران شماره ٨٨٨ - یعلم الله که در وفا داری