شماره ١۶٠ - ما را شکایتیست ز گردون دون نواز

ما را شکایتیست ز گردون دون نواز
کانرا چو دور او سرو پائی پدید نیست ۱

بس ماجری که خاسته بینم زهر کنار
واندر میان جمله صفائی پدید نیست ۲

کردم نگاه در گل و بلبل بباغ فضل
در هیچ فصل برگ و نوائی پدید نیست ۳

شد کارگاه فضل بدستان روزگار
وین غم بتر که عقده گشائی پدید نیست ۴

گفتم بعقل جان نبرم از ره مخوف
زیرا چو عقل راهنمائی پدید نیست ۵

دیدیم و آزموده بکرات حال عقل
زو نیز هم اصابت رائی پدید نیست ۶

از خود طلب مراد خود ایدل که غیر تو
در خانه هیچ خانه خدائی پدید نیست ۷

گردون بمهرت ار چه که دل گرمئی دهد
مغرور آن مشو که وفائی پدید نیست ۸

ایدل علاج تو گر ازاینسان کند فلک
دمساز درد شو که دوائی پدید نیست ۹

در شام غم بظلمت دلگیر خوش برای
کز صبح خرمیت ضیائی پدید نیست ۱۰

از خشکسال مکرمت اغصان فضل را
در هیچ فصل نشو و نمائی پدید نیست ۱۱

ابن یمین کرم مطلب در جهان که آن
عنقای مغربست که جائی پدید نیست ۱۲