هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به بیان جایگاه بلند خود و نادیده گرفته شدنش توسط وزیر میپردازد. او تأکید میکند که مقام و منزلتی که دارد، بیهمتاست و در عین حال از بیتوجهی وزیر به حالش شکایت میکند. شاعر با تشبیه وزیر به دریا و خود به موجی بیبهره، از محرومیت خود از بخششهای وزیر مینالد، اما در نهایت تقصیر را به گردن بخت خود میاندازد، نه وزیر.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و عرفانی است که درک آن به دانش زبانی و شناخت ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات و تشبیهات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ١٧۶ - وزیر مشرق و مغرب مگر نمیداند
وزیر مشرق و مغرب مگر نمیداند
که منصبی که مرا هست هیچکس را نیست ۱
بر آستانه جاه و جلال و قدرت تو
ثری بتربیت او کم از ثریا نیست ۲
مشیر مملکتش راستی نمیشاید
کسی که در همه عالم کسیش همتا نیست ۳
نه ز آن قبل که ز افراد روزگار بود
ازین قبیل که گفتن صریح یارا نیست ۴
بزرگوار وزیرا خدیو خلق توئی
بحال بنده چرا یکزمانت پروا نیست ۵
بحضرت تو که دریا نمونه ایست ازو
بغیر بنده کرا آرزو مهیا نیست ۶
بلی جناب تو دریا و موج پر گهرست
ولی چه سود کز آن هیچ بهره ما نیست ۷
من ار ز گوهر دریای جود محرومم
گناه بخت منست این گناه دریا نیست ۸
که منصبی که مرا هست هیچکس را نیست ۱
بر آستانه جاه و جلال و قدرت تو
ثری بتربیت او کم از ثریا نیست ۲
مشیر مملکتش راستی نمیشاید
کسی که در همه عالم کسیش همتا نیست ۳
نه ز آن قبل که ز افراد روزگار بود
ازین قبیل که گفتن صریح یارا نیست ۴
بزرگوار وزیرا خدیو خلق توئی
بحال بنده چرا یکزمانت پروا نیست ۵
بحضرت تو که دریا نمونه ایست ازو
بغیر بنده کرا آرزو مهیا نیست ۶
بلی جناب تو دریا و موج پر گهرست
ولی چه سود کز آن هیچ بهره ما نیست ۷
من ار ز گوهر دریای جود محرومم
گناه بخت منست این گناه دریا نیست ۸
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۸
۲۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ١٧۵ - نکند عمر خویشتن ضایع
گوهر بعدی:شماره ١٧٧ - وزیر شاه نشان ای یگانه دو جهان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.