خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن شعری است که در آن شاعر به ستایش سخنان و اشعار فردی دیگر میپردازد. او بیان میکند که الفاظ و گفتار این شخص چنان دلنشین و ارزشمند است که مانند آب کوثر گوارا و مانند دریایی از گوهرهاست. شاعر همچنین آرزو میکند که عمر این شخص دراز باد و توانایی سخنوری او همواره پایدار بماند.
این متن دارای مفاهیم ادبی و استعاری است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ١٧٨ - والاضیاء دین توئی آنکس که آفتاب
والاضیاء دین توئی آنکس که آفتاب
در پیش رای انورت از ذره کمترست ۱
الفاظ دلگشای ترا نزد علاقان
اندر مذاق طوطی جان ذوق شکرست ۲
دی قطعه ئی بدست من افتاد ناگهان
از گفته های تو که بلطف آب کوثرست ۳
چون نور یافت چشم رهی از سواد آن
دیدم که قطعه نیست یکی بحر گوهرست ۴
نی نی صواب نیست یکی بحر خوانمش
هر بیت آن که در نگری بحر دیگرست ۵
عمرت دراز باد که ملک سخنوری
طبع ترا بقوت فکرت مسخرست ۶
در پیش رای انورت از ذره کمترست ۱
الفاظ دلگشای ترا نزد علاقان
اندر مذاق طوطی جان ذوق شکرست ۲
دی قطعه ئی بدست من افتاد ناگهان
از گفته های تو که بلطف آب کوثرست ۳
چون نور یافت چشم رهی از سواد آن
دیدم که قطعه نیست یکی بحر گوهرست ۴
نی نی صواب نیست یکی بحر خوانمش
هر بیت آن که در نگری بحر دیگرست ۵
عمرت دراز باد که ملک سخنوری
طبع ترا بقوت فکرت مسخرست ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ١٧٧ - وزیر شاه نشان ای یگانه دو جهان
گوهر بعدی:شماره ١٧٩ - هر که رنجی کشید و گنج نهاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
