خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از عادت مردم در نقل کرم و سخاوت گذشتگان انتقاد میکند و افسوس میخورد که آیندگان نیز از روزگار او به نیکی یاد خواهند کرد، در حالی که او این رفتارها را در زمان خود نمیبیند.
محتوا دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد.
شماره ٢۶٠ - چه عادتست که انباء دهر هر قومی
چه عادتست که انباء دهر هر قومی
کرم بلاف ز عهد گذشته وا گویند ۱
برانگروه بباید گریست کز پس ما
حکایت کرم از روزگار ما گویند ۲
کرم بلاف ز عهد گذشته وا گویند ۱
برانگروه بباید گریست کز پس ما
حکایت کرم از روزگار ما گویند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ٢۵٩ - چو دولت خواهد آمد بنده ایرا
گوهر بعدی:شماره ٢۶١ - چند گوئی که دولت و دولت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
