شماره ٢٩۵ - ز راه بیخردی گفت بو الفضولی دی

ز راه بیخردی گفت بو الفضولی دی
مرا چو دید که جز میل انزوا نبود ۱

چه گفت گفت که چون روزگار میگذرد
ترا که وجه معاشی ز هیچ جا نبود ۲

جواب دادم و گفتم که این مپرس از من
ازو بپرس که او بنده خدا نبود ۳

ترا که خدمت مخلوق میکنی نان هست
مرا که خدمت خالق کنم چرا نبود ۴