هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که دوستی ندارد تا به او یادآوری کند که زندگی همیشه در حال تغییر است و روزگار بین اقبال و ادبار در نوسان است. او سپاسگزار خداوند است که پس از هر شب، روزی دوباره میآید و تأکید میکند که نباید به خاطر نوسانات زندگی غمگین شد، بلکه باید شاد بود و پذیرفت که همه چیز در گذر است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و درک نوسانات زندگی نیاز به بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است. همچنین، زبان شعر کهن ممکن است برای کودکان دشوار باشد.
شماره ٣۵٢ - مرا دوستی کو که با دشمنم
مرا دوستی کو که با دشمنم
بگوید که این نکته میدار یاد ۱
که گر دادت اقبال دور فلک
ور ادبار ازو بهره ما فتاد ۲
سپاس از خدای جهان آفرین
که هر شام آمد پس از بامداد ۳
از ادباد و اقبال ما و شما
سپهر برین داد روزی بباد ۴
چو خواهد گذشتن همان و همین
چرا غم خورم من چه باشی تو شاد ۵
بگوید که این نکته میدار یاد ۱
که گر دادت اقبال دور فلک
ور ادبار ازو بهره ما فتاد ۲
سپاس از خدای جهان آفرین
که هر شام آمد پس از بامداد ۳
از ادباد و اقبال ما و شما
سپهر برین داد روزی بباد ۴
چو خواهد گذشتن همان و همین
چرا غم خورم من چه باشی تو شاد ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۲۱۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ٣۵١ - من ابن یمینم که چون طبع من
گوهر بعدی:شماره ٣۵٣ - منه بر جهان دل که معشوق تست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
