شماره ۵٧٨ - این منم باز که در باغ بهشت افتادم

این منم باز که در باغ بهشت افتادم
وز سفر کان بحقیقت سقرست آزادم ۱

این بخوابست که میبینم اگر بیداری
که پس آنهمه اندوه چنین دلشادم ۲

دستگیر ار نشدی حق که توانستی خاست
آنچنان سخت که ناگاه ز پای افتادم ۳

چه کنم ملک خراسان چه کشم محنت جان
وقت آنست که پرسی خبر از بغدادم ۴

گر چه این مولد و منشاست ولی سعدی گفت
نتوان مرد بسختی که من اینجا زادم ۵

زین وطن گر بروم هست خریدار بسی
گوهری را که بود زاده طبع رادم ۶