هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از لطف و بخشندگی معشوق یا شخصی بزرگوار سخن میگوید که مانند خورشید به ذرههای زندگی بخشیده و او را از مردگی نجات داده است. او از سخاوت و مهربانی این شخص تمجید کرده و آن را عامل اصلی حیات و زندگی خود میداند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ٨۵٧ - قطب سپهر مکرمت ای یافته دلم
قطب سپهر مکرمت ای یافته دلم
از جود تو چو ذره ز خور تاب زندگی ۱
بر من که مرده بودم از احداث روزگار
مهرت گشاد بار دگر باب زندگی ۲
در خشکسال مکرمت ابر سخات زد
بر تاب آتش جگرم آب زندگی ۳
باز آر از آنشراب کهن شربتی بجام
کآنست رکن اعظم اسباب زندگی ۴
گر اهتمام لطف تو نبود گسسته دان
از خیمه وجود من اطناب زندگی ۵
از جود تو چو ذره ز خور تاب زندگی ۱
بر من که مرده بودم از احداث روزگار
مهرت گشاد بار دگر باب زندگی ۲
در خشکسال مکرمت ابر سخات زد
بر تاب آتش جگرم آب زندگی ۳
باز آر از آنشراب کهن شربتی بجام
کآنست رکن اعظم اسباب زندگی ۴
گر اهتمام لطف تو نبود گسسته دان
از خیمه وجود من اطناب زندگی ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۲۰۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ٨۵۶ - فیلسوفی گفتم اندر خطه هندوستان
گوهر بعدی:شماره ٨۵٨ - کاشکی با اینهمه محنت که من دارم ز غم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.