شماره ٨۶٣ - گر تمتع ترا ز نقره و زر

گر تمتع ترا ز نقره و زر
اینقدر بس که قابض آنی ۱

یک سخن بیغرض ز من بشنو
غم خود خور که سخت نادانی ۲

چه نهی سیم و زر بدشواری
تا خورد دشمنت بآسانی ۳

گر مراد از زرت وجود زرست
فرض کردم که سر بسر کانی ۴

چون ز گنج خودت نصیبی نیست
تو مر آن گنج را نگهبانی ۵

بشنو این نکته را ز ابن یمین
که ترا هست مشفق جانی ۶

سیم آن به که رغم دشمن را
در ره دوستان بر افشانی ۷

مال تو داد دشمنت بدهد
گر تو زو داد دوست نستانی ۸

شمع جمع انگهی توانی شد
کافکنی سیم در پریشانی ۹