شمارهٔ ۵ - ایضاً له

تا ابروی تو بدلربائی
انگشت نمای چون هلال است ۱

دارد ز جمال تو خجالت
خورشید که مظهر جمالست ۲

ای از تو جهان حسن آباد
ایزد همه حسنها ترا داد ۳

از عین کمال در امان باد
حسنت که بغایت کمال است ۴

یک صبحدم ای نسیم خوشبوی
بگذر بسوی نگار و بر گوی ۵

کز مویه تنم شدست چون موی
وز ناله زار همچو نال است ۶

مائیم ز عشقت ای پریوش
با چشم و دلی پر آب و آتش ۷

از هجر تو نیست زندگی خوش
باز آی که نوبت وصال است ۸

دل کز تو صبور گشت یارا
دل نیست که هست سنگ خارا ۹

گر هست ترا شکیب ما را
باری ز تو صابری محال است ۱۰

گفتیم خیال چون تو ماهی
بینیم بخواب گاهگاهی ۱۱

لیک از غم چون تو دلپناهی
خواب آیدم این هوس خیال است ۱۲

گر ابن یمین ز عشق رویت
بر باد شود چو خاک کویت ۱۳

بیرون نپرد ز دام مویت
مرغ دل او که بسته بال است ۱۴