هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به توصیف معشوق خود میپردازد و زیباییهای او را با عناصر طبیعی مانند سرو و آب روان مقایسه میکند. او تأکید میکند که تصویر معشوق و زیباییهایش هنوز در چشمهایش باقی مانده است.
رده سنی:
15+
این متن دارای مضامین عاشقانه و ادبیات غنایی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۶۴ - آن سرو سهی که جاش در چشم منست
آن سرو سهی که جاش در چشم منست
بی لعل لبش بحر گهر چشم منست ۱
دیدم برهش بتازگی آب روان
و آن آب روان هنوز در چشم منست ۲
بی لعل لبش بحر گهر چشم منست ۱
دیدم برهش بتازگی آب روان
و آن آب روان هنوز در چشم منست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۵۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۳ - امروز کسی که شهره در شیر دلیست
گوهر بعدی:شماره ۶۵ - از کوی تو با دل حزین باید رفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
