هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از درد فراق یار میگوید و با تصویرگریهای زیبا، مانند چرخش خورشید در آسمان و ریختن خون دل در طشت نیلی، غم و ستم روزگار را بیان میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاطفی عمیق و استعارههای ادبی است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد.
شماره ۹۸ - بر اوج فلک دوش چو خورشید بگشت
بر اوج فلک دوش چو خورشید بگشت
بر من ز فراق یار دانی چه گذشت ۱
گردون ستمکاره بتیغ خورشید
خون دل من ریخت درین نیلی طشت ۲
بر من ز فراق یار دانی چه گذشت ۱
گردون ستمکاره بتیغ خورشید
خون دل من ریخت درین نیلی طشت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۷ - بر عارض آن بت که توان تن ازوست
گوهر بعدی:شماره ۹۹ - بیزحمت مشاطه رخت همچو مهست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
