هوش مصنوعی: شاعر از تنهایی و ناامیدی خود می‌گوید، مانند پرنده‌ای در قفس که هم‌آوازی ندارد و در تاریکی شب گم شده است.
رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن‌ها برای سنین پایین‌تر دشوار است.

شماره ۱۰۶ - بیچاره دلم چو محرم راز نیافت

بیچاره دلم چو محرم راز نیافت
واندر قفس جهان هم آواز نیافت ۱

در زلف سیاه ماهروئی گم شد
تاریک شبی بود کسش باز نیافت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۵ - دردا که گل و موسم گلزار گذشت
گوهر بعدی:شماره ۱۰۷ - بگذشت حیات آنکه دلشاد بزیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.