هوش مصنوعی:
شاعر از ناامیدی در عشق و انتظار بیثمر از یار خود میگوید و با اشاره به باغ وصل و شاخ امید، بیان میکند که امسال نیز مانند سال گذشته، لعل شکرین یارش بار نداد. او از این بیمهری گله دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۲۹۷ - یارم چو بباغ وصل خود بار نداد
یارم چو بباغ وصل خود بار نداد
زان شاخ امید دل من بار نداد ۱
امسال همان کلاته خوش هست ز چیست
یک شکر ازان لعل شکر بار نداد ۲
زان شاخ امید دل من بار نداد ۱
امسال همان کلاته خوش هست ز چیست
یک شکر ازان لعل شکر بار نداد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۰۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۶ - نفسیست مرا که تشنگیش ار بکشد
گوهر بعدی:شماره ۲۹۸ - شب نیست که دور از تو دلم خون نشود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
