هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از غم و اندوه ناشی از دوری معشوق مینالد و بیان میکند که حتی صبح امیدش نیز مانند شام از غم او تاریک است. او از دلتنگی و رنجی میگوید که با نوشیدن شراب (نمادین) به خون تبدیل شده و مدام از غم معشوق مینوشد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مضامین عاشقانهای است که با غم و اندوه عمیق همراه است و درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند 'خون خوردن' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب یا سنگین باشد.
شماره ۵۷۴ - ای صبح امید من چو شام از غم تو
ای صبح امید من چو شام از غم تو
هرگز نزدم دمی بکام از غم تو ۱
گر بیتو میی میخورم از دلتنگی
خونیست که میخورم مدام از غم تو ۲
هرگز نزدم دمی بکام از غم تو ۱
گر بیتو میی میخورم از دلتنگی
خونیست که میخورم مدام از غم تو ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷۳ - هم کار دلم بجان رسید از غم تو
گوهر بعدی:شماره ۵۷۵ - نائی که سخن بود روان از لب او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
