شماره ۵۷۵ - نائی که سخن بود روان از لب او

نائی که سخن بود روان از لب او
در نی شکر آمد بفغان از لب او ۱

لب بر لب نی نهاد و دم داد دمش
تا گفت که آمدم بجان از لب او ۲