هوش مصنوعی: شاعر در این متن از بی‌عدالتی و نبود عدالت در جهان شکایت می‌کند و اشاره می‌کند که در وطنش کودکان بسیاری در فقر و رنج به سر می‌برند. او خود را لولی (گدا یا بی‌خانمان) نمی‌داند، اما می‌گوید که در سرزمینش کودکان زیادی مانند لولیان زندگی می‌کنند.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم انتقادی و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند فقر و بی‌عدالتی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

شماره ۶۰۷ - تا داد بکدخدای دادار بچه

تا داد بکدخدای دادار بچه
چون من عزبی کجاست بسیار بچه ۱

لولی نیم اما بود اندر وطنم
چون بنگه لولیان بخروار بچه ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۰۶ - شاها علم عفو تو افراشته به
گوهر بعدی:شماره ۶۰۸ - در عالم تحقیق کسی یابد راه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.