هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که هر کسی از او انتظار مدح و ستایش دارد، در حالی که هیچکس به او لطفی نکرده است. او آرزو میکند که مردم ندانند چه میکنند و سکوت در برابر آنها بهترین ستایش است. همچنین اشاره میکند که با وجود همه این لطفها و بخششها، هر کسی که از او هجو نشنیده، به خودش مدیون است.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم انتقادی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شمارهٔ ۹ - مدحت بی نعمت
از من اکنون هر کسیرا آرزوی مدحتست
رایگان بیآنکه بر من هیچ کس را نعمتیست ۱
اینقدر یارب ندانند آنچه ایشان میکنند
خامشی در حق ایشان بهترینم مدحتیست ۲
راستی با این تفضلها و این انعامها
هر کرا هجوی نگفتم بروی از من منتیست ۳
رایگان بیآنکه بر من هیچ کس را نعمتیست ۱
اینقدر یارب ندانند آنچه ایشان میکنند
خامشی در حق ایشان بهترینم مدحتیست ۲
راستی با این تفضلها و این انعامها
هر کرا هجوی نگفتم بروی از من منتیست ۳
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۳
۲۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۸ - نیز هم
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۰ - ذم عجب و کبر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.