شماره ۱۳ - عشق تو همچون قضا فرمانرواست

عشق تو همچون قضا فرمانرواست
وصل تو همچون قدر مشکل گشاست ۱

لعل میگونت بسرخی میزند
سرخیش زانست کاندر خون ماست ۲

عشق تو زر کرد رنگ روی من
این نه عشقست ای پسر این کیمیاست ۳

گفتی از تو جان و ازمن یک نظر
اینچنین اسراف کردن هم خطاست ۴

محنت من دایم از دل خاستست
خشم تو باری ندانم کز چه خاست ۵

گفتی ای بدعهد برگشتی ز ما
هم مرا بدعهد خوان فرمان تراست ۶

رخ مگردان چون مرا بینی زدور
بی سبب اعراض نوعی از جفاست ۷

چند گوئی صبر باید کرد چند؟
من ندانم صبر زندانت کجاست ۸