شماره ۱۸ - وصل تو چو عمر جاودانه است

وصل تو چو عمر جاودانه است
خوی تو چو گردش زمانه است ۱

در راه قضا رخ تو دامست
در دام قدر لب تو دانه است ۲

در هر نفسم هزار آهست
در هر سخن تو صد بهانه است ۳

دل میکند این من از که نالم
کم دشمن از اندرون خانه است ۴

از بهر دلست این همه غم
دل خود ز میانه بر کرانه است ۵

گفتی بزبان که من ترایم
وز دل بزبان بسی میانه است ۶

من جان نبرم ز دست عشقت
اینست سخن دگر فسانه است ۷