هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و رابطهی عاشقانهاش سخن میگوید. او از گفتار شیرین و گاه فریبندهی معشوق خود یاد میکند و احساسات خود را نسبت به این رابطه بیان میدارد. شاعر با وجود آگاهی از دروغهای معشوق، همچنان مجذوب اوست و سخنانش را زیبا و دلنشین میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به فریب و دروغ در رابطه ممکن است نیاز به درک بالاتری از روابط انسانی داشته باشد.
شماره ۱۷ - یک بار که لعل او سخن گفت
یک بار که لعل او سخن گفت
بنگر که چه نغز و دلشکن گفت ۱
هر سرد که دشمنی نگوید
امروز بدوستی بمن گفت ۲
صد بار دروغ کرد وعده
وانگاه مرا دروغ زن گفت ۳
من این نه ازو شنیده ام کاین
آن نرگس مست تیغ زن گفت ۴
نی نی که هر آنچه گفت با من
حقا که بجای خویشتن گفت ۵
گر خود همه کفر گفت دلبر
آخر نه بدان لب و دهن گفت؟ ۶
گشتست فراخ تنگ شکر
تا شکر تنگ او سخن گفت ۷
بنگر که چه نغز و دلشکن گفت ۱
هر سرد که دشمنی نگوید
امروز بدوستی بمن گفت ۲
صد بار دروغ کرد وعده
وانگاه مرا دروغ زن گفت ۳
من این نه ازو شنیده ام کاین
آن نرگس مست تیغ زن گفت ۴
نی نی که هر آنچه گفت با من
حقا که بجای خویشتن گفت ۵
گر خود همه کفر گفت دلبر
آخر نه بدان لب و دهن گفت؟ ۶
گشتست فراخ تنگ شکر
تا شکر تنگ او سخن گفت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - عشقبازی با چو تو یاری خوشست
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - وصل تو چو عمر جاودانه است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.