هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و رابطه‌ی عاشقانه‌اش سخن می‌گوید. او از گفتار شیرین و گاه فریبنده‌ی معشوق خود یاد می‌کند و احساسات خود را نسبت به این رابطه بیان می‌دارد. شاعر با وجود آگاهی از دروغ‌های معشوق، همچنان مجذوب اوست و سخنانش را زیبا و دلنشین می‌داند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به فریب و دروغ در رابطه ممکن است نیاز به درک بالاتری از روابط انسانی داشته باشد.

شماره ۱۷ - یک بار که لعل او سخن گفت

یک بار که لعل او سخن گفت
بنگر که چه نغز و دلشکن گفت ۱

هر سرد که دشمنی نگوید
امروز بدوستی بمن گفت ۲

صد بار دروغ کرد وعده
وانگاه مرا دروغ زن گفت ۳

من این نه ازو شنیده ام کاین
آن نرگس مست تیغ زن گفت ۴

نی نی که هر آنچه گفت با من
حقا که بجای خویشتن گفت ۵

گر خود همه کفر گفت دلبر
آخر نه بدان لب و دهن گفت؟ ۶

گشتست فراخ تنگ شکر
تا شکر تنگ او سخن گفت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶ - عشقبازی با چو تو یاری خوشست
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - وصل تو چو عمر جاودانه است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.