شماره ۵۵ - زنجیر چو آنزلف پراکنده نباشد

زنجیر چو آنزلف پراکنده نباشد
خورشید چو آنعارض رخشنده نباشد ۱

خورشید که باشد که ترا بنده نباشد
زنجیر چو آنزلف سرافکنده نباشد ۲

روزی که تو برگرد گلت طره فشانی
خورشید که باشد که ترا بنده نباشد ۳

وانجا که نهی ناوک غمزه بکمان در
مه کیست که از تو سپر افکنده نباشد ۴

پیش لب خندان تو گل گرچه بخندد
خود داند کان خنده چو این خنده نباشد ۵

زینگونه بخون ریختن اردست بر آری
ترسم که دگر سال کسی زنده نباشد ۶

زین حسن مشو غره که بازار گل سرخ
بس تیز بود لیکن پاینده نباشد ۷

ببرید سرزلف و سزا کرد و بگفتم
ما را مکش ایزلف که فرخنده نباشد ۸